— 61 — 



Van de capitulatie niet La (jiarce beslaat geen afschrift meer, maar uit andere 

 stukken blijkt, dat de inhoud hoofdzakelijk daarop neerkwam, dat Padang met al de 

 daar aanwezige Compagnies-goederen aan de Franschen werd overgegeven , terwijl 

 daarbij ook werd beloofd, dat geene Compagnies dienaren vervoerd en geen< vrouwen 

 en kinderen gemolesteerd zouden worden. 



La Garce eischte onmiddellijk de sleutels der magazijnen, welke hem werden 

 overhandigd door de verschillende beambten, die met do administratie der daarin voor- 

 handen goederen waren belast en voor eene behoorlijke overgave, overeenkomstig 

 de boeken, zouden zorg dragen. Maar, toen men bij de pakhuizen kwam, bleek het, 

 dat het Fransche gemeen deze reeds had opengebroken en geheel naar welgevallen met 

 de goederen omging. De dienaren werden met bedreigingen weggejaagd, mishandeld 

 eu een paar van hen opgesloten, terwijl de vaandrig Mercklein als arrestant werd naar 

 boord gebragt. Niets kon ordelijk worden overgegeven en de Fransche officieren 

 weigerden bewijzen af te geven voor hetgeen zij medenamen. Lijnwaden scheurden 

 zij aan stukken om er hunne naaktheid mede te bedekken of om ze bij de Maleijers 

 tegen eetwaren te ruilen. 



Er kwam eerst een weinig orde onder deze woestelingen , toen Le Même in den 

 namiddag aan den wal kwam. 



Hoe de ingezetenen van hen te lijden hadden, blijkt, onder meer, uit eene 

 verklaring van den onder-chirurgijn , Carel Erederik Ungerer , waarin men leest : 



//den 7den December a° p°, als zijnde de dag van Fadangs verovering door de 

 //Fransclien , kwam des avonds, circa half 8 ure, een troep van omtrent tien of meer 

 //man dezer natie den declarant zoo jjer fas et nefas in 'thuis vallen, gewapend met 

 //snaphanen, pistolen, houwers en hoe die moordgeweren ook anders genoemd worden. 

 //In deze vreesselijke armatuur vroegen dezelvcn eteu en drinken , dat op den oogen- 

 //blik moest gereed zijn. Declarant deed alles, wat in zijn vermogen was, om dezen 

 //wocsten hoop te vrede te stellen, bezorgde hen, met alle mogelijke discretie gepaard, 

 "het verlangde. Daar mede waren zij ook dezen avond voldaan en zij vertrokken. 



//Maar den volgenden morgen, als den 8den December, verschenen deze inva- 

 //deurs weder in gelijke armatuur als reeds boven gezegd is, bij geheele troepen, 

 /'eischteu wederom eten en drinken, etc, dat hen declarant ook wederom zoo goed als 

 //mogelijk bezorgde. Echter waren zij er ditmaal niet mede te vrede. Zij verlangden 

 ^bovendien nog kleederen tot verschooning , wijl zij zoo slecht daarmede voorzien waren ; 

 /'ja ten deele half naakt gingen, of liever als roovers verschenen. En nu was inderdaad 

 //voor hunne roofzucht niets meer veilig. Door dezelve aangedreven snuffelden zij alles 

 //door en namen niet slechts wat van dien aard bij declarant voor de hand kwam weg, 

 //maar dit ondergingen ook de meeste inwoners; daartoe behoort ook de desarmatie die 

 "Ie gelijker tijd plaats vond. 



"De declarant moest verder voor lief nemen met eene inkwartiering, die dan 

 //eens uit tien dan weer uit minder manschap bestond, die zijn hnis, onder het pretext 

 //van de wacht te houden, in bezetting hielden, in weerwil van al de vriendelijke 



