— 73 — 



Uit de ommelanden kwam daarentegen allerlei gespuis naar Padang, om door 

 brandstichting verwarring te doen ontstaan, waardoor hun de gelegenheid werd gegeven 

 tot plunderen. Zelfs had het volk van Kota Tengah in een paar van onze batte- 

 rijen de affuiten der stukken verbrand om het ijzer er van te stelen. Tot bestraffing 

 daarvan waren door de Franschen een panghoeloe en eenige andere Maleijers dood 

 geschoten, hetgeen de bevolking van Kota Tengah thans op de Nederlanders wilde 

 wreken. 



Van de te Padang gevonden CompagmVs geweren hadden de Franschen er 

 slechts twintig aan de Europeanen achtergelaten; zestig hadden zij aan Maleijers 

 ven, en de overigen medegenomen. De soldaten hielden zich nog in de omstre- 

 ken schuil en kwamen eerst langzamerhand opdagen. Hoe ellendig dit volk ook had 

 getoond te zijn, de heer Chassé moest zich met hen behelpen en hen weder in dienst 

 nemen, daar niemand kon gespaard worden om de plaats, vooral des nachts, tegen 

 overval te beschermen. 



Als zich, zoowel bij den aanval als gedurende het verblijf der Franschen, bij- 

 zonder te hebben onderscheiden, werden door den heer Chassé genoemd de secunde 

 I). ter HoerT, de scriba P. L. A. van Bessel, de boekhouder en essaijeur P. Olaud 

 en de adsistent D. L. Ehlers. Van hen wordt gezegd: «zij zijn uit geene batterij 

 rgeweken, zonder met de bajonnetten van den vijand als op de hielen nagezet en 

 /'daaruit gedreven te zijn en dit was ook alleen oorzaak, dat ze niet al het geschut 

 //van de ontweken batterijen hebben kunnen vernagelen." 



Het aanwezen van deze energieke mannen werkte gunstig op het gemoed der 

 burgers, die zich weldra weder krachtig genoeg gevoelden om te trachten hunne gele- 

 den verliezen te vergoeden en ijverig de handen aan het werk sloegen om de plaats 

 hunner inwoning tegen nieuwe overvallen te beveiligen. Op hunne eigene kosten en 

 geholpen door de inlandsche bevolking der pasar werden de bouwvallen van het 

 oude fort eeniger mate hersteld en versterkt, opdat men immer een behoorlijk punt 

 van retraite zou hebben. 



En dat de zaken weldra een gunstigeu keer namen, blijkt daaruit, dat op 

 ultimo Augustus 1794 de inkomsten der Compagnie, sedert het vertrek der Fran- 

 schen, de lasten met f 3468 te boven gingen en de bedienden verzekerden, dat liet 

 etablissement zich zou blijven vrij houden( 1 ). 



De Regering vond het zeer aangenaam, dat haar het versterken van Padang niets 

 koste, maar zij wilde, dat ook voor het onderhoud der werken een fonds werd gesticht. 

 Zij weigerde pertinent alle //uitbreiding van omslag" te bekostigen , bij hare missive 

 \an 26 Augustus 1 71* i , bij welke het bestuur van Padang ook werd gelast zich te 

 verantwoorden omtrent de bij de capitulatie bedongen bijstand, te verleenen aan de 

 Franschen en het hun toegekende regt om ter reede vijandelijke schepen prijs te 

 maken, welk een en ander het bestuur niet geregtigd was te beloven. Overigens 



('; Missive aaar Patria 25 Augustus 17'Jö. 



