— 76 — 



6 Boegische soldaten. 

 4 slaven. 



Die van Ajer Adji uit: 

 1 Europeesch korporaal , posthonder , 

 4 Boegische soldaten, 



Zoodra de Eransclien Padang hadden verlaten, liet Chassé Poeloe Tjinko weder 

 bezetten door den oppermeester, Michiel Ruijs, twee panghoeloe's van Padang, twee 

 Europesche en drie inlandsche militairen. Een paar der door de bevolking weggevoer- 

 de stukken geschut werden door de panghoeloe's teruggevonden. 



Te Benkoelen deed Zügel zulke verhalen van hetgeen te Padang zou zijn 

 voorgevallen, dat het Engelsche bestuur er uit opmaakte, dat de plaats feitelijk eene 

 Eransche bezetting was geworden. Men zond daarom eene kleine brik, the Research, 

 en later den ambtenaar Edward Coles naar Padang, om naauwkeurige berigten in te 

 winnen. 



De heer Chassé gaf de noodige inlichtingen en verklaarde, dat de capitulatie 

 van 9 [eigenlijk 17] December 1793 als hem door de Eranschen opgedrongen en hij 

 weerloos zijnde , zich niet kunnende verzetten , volstrekt geen verbindende kracht had 

 en ook nimmer door hem als zoodanige kracht te bezitten was aangemerkt. 



Hiermede stelden zich de Engelschen tevreden, maar de Kommissarissen Gene- 

 raal, onder den indruk van de verhalen van Zügel, die eene verantwoording had 

 ingediend, waarbij hij den heer Chassé beschuldigde van hem opzettelijk aan zijn lot 

 te hebben overgelaten, door Poeloe Tjinko niet te begrijpen in de capitulatie van 

 Padang, wilden, dat de zaak nog bij het bestuur van Benkoelen werd onderzocht. 

 Tevens droegen zij, bij hunne vorenaangehaalde resolutie van 18 October 1794, de 

 Hooge Regering op //om het Padangsch opperhoofd , Petrus Theodorus Chassé , hoe 

 //eer hoe beter , van daar naar deze hoofdplaats op te ontbieden , als aller noodzakelijkst 

 //geoordeeld zijnde ten einde hem bij aankomst alhier zich te kunnen laten veraut- 

 /' woorden, wegens de overgave van Padang en de capitulatie met den Eransclien 

 //kaper-kapitein Le Même aangegaan." 



Zügel, die aan Kommissarissen Generaal //de geschiktste voorkwam," werd 

 bij provisie belast met de waarneming van het ambt van Opperhoofd op Sumatra's 

 Westkust, nadat hij //hoewel, als zijne verantwoording naauwkeurig werd onderzocht, 

 //daar wel iets te zeggen zoude vallen" — was vrijgesproken van den blaam , hem door 

 de Padangsche Ministers aangewreven , dat //hij den hem aanbetrouwden post , zonder 

 //de minste schijn van reden , als een bloodaard, uit bangigheid , regelregt strijdig met de 

 //pligten van een braaf en trouw dienaar, op eene ontijdige en onverantwoordelijke 

 //wijze had verlaten en schandelijk was gevlugt en weggeloopen , eenlijk op een los, 

 //van waarheid ontbloot gerucht of gezegde." 



Het bepaalde bij de resolutie van Kommissarissen Generaal van 18 October 

 1794 werd op voorstel der Regering, bij hun besluit van 21 Maart 1795, voorloopig 

 buiten uitvoering gesteld, daar men vreesde, dat indien de Eranschen terugkwamen 



