— 77 — 



Ie Padang en zij den heer Chassé niet, maar zijn vervanger daar vonden, zij de 

 plaats op nieuw zouden plunderen. Kommissarissen Generaal wilden zich daarom 

 vooreerst van alle openbare daden van souvereiniteit omtrent Padang onthouden. Dit 

 besluit bereikte den heer Chassé echter niet, want op 8 Mei 1795 was hij met het 

 Deensche schip , de Generaal Anker , naar Batavia gegaan , het bestuur overlatende aan 

 den secunde ter Hoeff. 



Hij verklaarde te zijn overgekomen om zich te kunnen zuiveren van den blaam, 

 die, zooals hij uit particuliere berigten had vernomen, op zijn naam was geworpen, 

 en die zijn aanzien bij Europeanen en inlanders te Padang zulk een knak hadden ge- 

 geven, dat het hem onmogelijk was met den noodigen klem het bestuur te 

 voeren in een tijd , waarin door de onthouding van bemoeijenis der Regering met 

 Padang, 's Cornpagnie's aanzien zoodanig gedaald was , dat de inlanders zeiden , dat de 

 Compagnie tam geworden was , en herhaaldelijk wenschten te weten , of zij zich al of 

 niet verder met Sumatra's "Westkust wilde inlaten. 



Daarom had hij , met instemming van de overige Compagnie's dienaren en van 

 de ingezetenen , het gezag tijdelijk aan ter Hoeft' opgedragen en was hij naar Batavia 

 overgekomen , waar hij verzocht de gelegenheid te mogen hebben om zijne handelingen 

 te regtvaardigen. 



Dit werd hem toegestaan en onder dagteekeuing van 11 Augustus 1795 diende 

 hij eene verantwoording in , die gestaafd werd door 41 verklaringen van oog- en 

 oor-getuigen en door andere stukken; en hij had de voldoening, dat, bij de resolutie 

 van Kommissarissen Generaal van 26 December 1795, werd verklaard; 



>/dat aan Hoogst dezel ven bij de examinatie van de verantwoording van het meermeid 

 /'Opperhoofd Chassé en de verdere stukken daartoe en generalijk tot de overgave van Padang 

 '/aan de Frauschen betrekkelijk, geen blijken waren voorgekomen, dat hij zich in de 

 //verdediging van dat kantoor, zooveel de aanhanden zijnde middelen zulks hadden toe- 

 //gelaten, niet als een man van eer en getrouw dienaar van de Compagnie had gedra- 

 //gen, of dat hij, nadat de Frauschen zich van die plaats hadden meester gemaakt, 

 //niet, zooveel van hem afhing, voor de belangen van de Compagnie, mitsgaders die 

 //der ingezetenen had gezorgd; — dat ook overvloedig bleek, zelfs uit de narigten,die 

 #van de Mauritius daaromtrent waren ontvangen en speciaal uit een gedrukt relaas , 

 //door den Frauschen kapitein Le Même zelf in het licht gegeven, dat ter deze 

 //hoofdplaats circuleert , dat de Frauschen zich bij het overmeesteren van Padang 

 //eerder hebben gedragen als eene bende roovers en plunderaars dan als edelmoedige 

 /'vijanden, die altijd de wetten der natuur en daarop gegronde regten van den oorlog 

 //gewoon zijn te eerbiedigen , zoodat alles in vele confusie en verwarring was toegegaan 

 //en daardoor het dikwerf gemelde Opperhoofd Chassé wel genoodzaakt was geweest, 

 //om in sommige opzigten, voor het geweld te moeten zwichten en zich naar die 

 //fatale omstandigheden te schikken, niet zooals hij begeerde, maar zoo goed als hij kon ; 

 //en dat Hun Hoog-Edelhedeu, om al deze redenen en omstandigheden , het meer- 

 //meld Opperhoofd Chassé, mits hij den voorschreven eed plegtiglijk aflegge, volko- 



