— 117 — 



den Advocaat-fiscaal, die de Regering echter niet bevredigde. Zij merkte die verant- 

 woording //als geheel onvoldoende'" aan en gaf hem Haar ongenoegen te kennen //zoo 

 //over de verkeerde wijze, waarop hij in de voorschreven zaak is te werk gegaan, als 

 //de abusieve begrippen, die hij zich formeert van zijne betoonde vigilantie," terwijl 

 den sedert opgetreden advocaat-fiscaal, Mr. Paul Mounier, werd aanbevolen om met de 

 afdoening der zaak alle mogelijke spoed te maken (Resolutie 11 September 1794). 



De eisch van den advocaat-fiscaal was, dat Thomsen zou worden veroordeeld 

 tot de straf van het zwaaijen van het zwaard boven het hoofd, bannissement, enz., 

 doch de Raad van Justitie verminderde dezen eisch en veroordeelde hem bij vonnis 

 van 28 November 1794, om te worden gedeporteerd van ambt en qualiteit, voorts 

 verklaard inhabil te wezen tot het bekleeden van eenige bediening bij de Compagnie, 

 met confiscatie van zijne te goed hebbende gage, mitsgaders gebannen uit alle steden 

 en forten ouder de magt en het gebied van de Compagnie gehoorende, om met een 

 der eerst vertrekkende schepen naar Nederland te worden gezonden, ten einde voor 

 de kost scheepsdienst te doen; met condemnatie verder in de kosten van de justitie. 



De Kommissarissen Generaal waren van oordeel, dat dit vonnis niet streng 

 genoeg was. 



Zij meenden, dat het pligtverzuim van Thomsen, //waarvan de gevolgen zoo 

 //noodlottig zijn voor het Vaderland , als is geweest het nemen van een kostelijk 

 //schip, met een overvloed van levensmidden beladen, waardoor de vijand in staat is 

 //gesteld geweest zijne vijandelijke oogmerken tot deze hoofdplaats uit te strekken, 

 //volgeus de wetten en plakkaten van den Lande met den dood moest worden gestraft. 

 //Dat derhalve de Raad van Justitie door het ontzeggen van het voornaamste gedeelte 

 //van den zoo moderaten eisch van den advocaat-fiscaal over dit geval al vrij wel met 

 //de zachte hand scheen heengeloopen te zijn enz." 



Dit werd den Raad van Justitie medegedeeld, onder te kennen geving van 

 het vertrouwen van Kommissarissen Generaal, //dat de Raad de gegrondheid van 

 //de remarque zal moeten erkennen en zich derhalve dezelve in 't vervolg ten nutte 

 //zal maken." (Resolutie K. K. G. G. 6 December 1794). 



