— 45 — 



Negorij, van welkers gronden 10 Tjatjas aan den Geraeenen Man waren overgelaten, 

 op een en dezelvde tijd niet meerder als de helvt aan den arbeid waren en deeze 

 dan na verloop van een of meer weekeu , na mate der min of meerdere afgelegenheid 

 van hunne woonplant zen , door de andere helft wierden vervangen , en zo beurt om 

 beurt, zo lange men hun nodig had, ten zij bij extra ordinaire voorvallen, wanneer 

 de dienstdoenders ook wel eens in massa wierden ontboden , doch daarvoor als dan 

 ook, na het ophouden der oorzaak, welke tot deeze ontbieding aanleiding gegeeven 

 had, zo veel te langer van anderen arbeid verschoond bleeven. Dan ik heb hierboven 

 reeds aangetoond, hoe dal de gedurige vermeerdering van werkzaamheeden en andere 

 om<tandigheeden , het seedert lange noodzakelijk hebben gemaakt veel van deeze in- 

 stelling te moeten afwijken. Van de Ingezeetenen der rondsom de stad geleegeue 

 Campongs , welke geene andere gronden bezitten , als waarop hunne Huizen staan en 

 zo ook die v an de zodanige Negorijen of Dorpen, waaraan insgelijks geene voordeel 

 geevende Landen geboren, of dewelken daarin geen aandeel hebben kunnen erlangen, 

 worden thans meede Heerendiensten gevergd en vooral van die der eerstgem. Cam- 

 pongs, waaruit het meeste volk, dat voor de Coustructiewinkel en Muiterij is be- 

 nodigd , getrokken word , hoewel dezelven daarvoor echter ook van *de Regenten 

 kwijtschelding hebben erlangd van het Tjatjas-geld , dat zij anders zouden moeten 

 opbrengen en daar en boven bij hun werkelijk emplooi ook altoos noch eenige bijzon- 

 dere betaling genieten, na mate het werk is, dat door hun word verricht. Sa van 

 de overige Ingezeetenen hebben de diensten meestal meede grote veranderingen on- 

 dergaan, en dezelven zijn bovendien ook thans veel zwaarder als bevorens, ten min- 

 sten komt het mij voor, dat de diensten, welke eertijds voor het bezit van een 

 Tjatja voordeel geevende gronden moesten verricht worden , het gantsche jaar door 

 bij een genomen , op niet meerder uitkwamen , dan -i of hoogstens 5 maanden arbeids 

 voor een enkeld Man . daar dezelven uu in teegendeel , alle andere omstaudigheeden 

 gelijk zijnde, wel op 6 en zomwijlen zelvs meer maanden kuuuen worden gesteld, 

 en het geen dan ook wel de voornaamste reeden schijnt te zijn geweest , waarom men 

 allerweegeu in het Sourabaijasche de hier voorwaard s vermelde gewoonte heeft ingevoerd, 

 om namentlijk in alle Negorij , waar eenige gronden voor Heerendiensten bestemd 

 zijn , nnn alle de Ingezeetenen , welke zich noch bekwaam tot den arbeid bevinden en 

 niet als nieuw aangekomen zijn aantemerken , een even groot aandeel in deeze gron- 

 den te geeven , alzo dezelve daardoor ook in de verplichting gebragt worden, met 

 hun allen gelijkelijk in de tot die gronden staande diensten te moeten participeeren , 

 en daardoor dit dubbeld voordeel word behaald , dat eerstens het bezwarende der gem. 

 Diensten, over zo veele verdeeld zijnde, minder word gevoeld, als anders het geval 

 zoude weezen, en tweedcus , het getal Manschappen, dat in evenreedigheid der gem. 

 gronden bij benodigdheid, moet daar gesteld worden, ook altoos Compleet kan blij- 

 ven , zonder dat het zelve , uit hoofde van ziekte of auderzints behoeft te vermin- 

 deren, nadien de Participanten elkander gedurig vervangen, en aan welke gewoonte 

 de Ingezeetenen thans ook zo zeer gehecht zijn , dat dezelven niet ligt zullen dulden, 





