EERSTE HOOFDSTUK. 



De Preanger-landen vóór de opperheerschappij van den 

 Soesoehoenan van Mataram. 



De aardrijkskundige en politieke verhouding der Preanger-landen, voor de op- 

 komst van de Maiaramsche heerschappij , verliest zich in de duisterheid der legenden, 

 waarbij waarheid van verdichtsel zeer moeijelijk valt te onderkennen. 



De naam Priangan zelf is van onzekere bet eekenis. 



Dé Heer /. Hageman Jcz., bekend door zijne navorschingen omtrent de geschie- 

 denis van Java , geeft eene geheele lijst van afleidingen op , in een handschrift , geti- 

 teld: ii Geschiedenis der Soenda-landen\ dat door het Bataviaasch Genootschap van 

 kunsten en wetenschappen wordt uitgegeven ( 1 ). 



Die opgave is van den volgenden inhoud: 



a. Prayangan. Gift of leen uit een zuiver hart {SoendascJi volksverhaal). 



b. Prayangan. Fraai gevormde geniën , in vrouwelijke gedaanten , die de mannen 

 betooveren, dolheid te weeg brengen en in boomen of aan rivier-oevers huizen 

 (Volgens de door Orawfurd opgegeven meening der Javanen). 



c. Prajangngan. Naam van een'' reus Sioman die te Padjadjaran verblijf hield. 

 {Roorda van E ijsing a). 



d. Para-ïdjang of Para-hjang , verkorting (verbastering?) van Para-hiïang. Alles 

 verloren en verdwenen door den Islam {Roorda van JEijsinga). 



e. Prajangan. Een hemelsch oord [Roorda van Eijsinga). 



f. Priangan. Yroegere naam van Menanghalau , de hoofdplaats {Joh. Rigg) van Java's 

 Westerdeel , beteekenende : het verblijf der Goden hijang , Para-hijangan. 



g. Para-hiang, Para-hyangan. Het land, waar de vaderen en kinderen der Hindoe- 

 eeredienst verdwenen zijn, om onder de Goden plaats te nemen {Rigg : lands 

 legende). 



(') Opgenomen in het Tijdschrift voor Indische Taal- land- en Volkenkunde, Dl. XVI, XVII en XIX. 



