_ 7 — 



//De oostelijke grens was in 1388 bepaald te Toegoe nabij Samarang , na de 

 //stichting van het rijk Modjopait in Oostelijk Java , door een gevlugten prins uit het 

 //regerende huis van Padjadjaran. 



//Later is de oostelijke grens geweest de rivier Tjipamalie bij Brebes , tusschen 

 "Tagal en Cherïbon. 



//In de 15 e eeuw is een der Regerende vorsten van Padjadjaran , Praboe Silie 

 "Wangie, met een leger, naar zijne oostelijke provinciën opgerukt, om die te straffen voor 

 //het omhelzen van de Mohamedaansche Godsdienst. Hoe wel aanvankelijk overwinnaar 

 //en tot de oostelijke grenzen doorgedrongen , heeft hij daar een geheelen nederlaag 

 //geleden , scheepte zich te Brebes in met het overschot van zijn leger en zette , Java 

 //omzeilende, met de zijnen voet aan wal in eene baai van het zuidelijk gedeelte van 

 //zijn rijk (de Wijnkoopsbaai), welke tengevolge van die gebeurtenis den naam zou ge- 

 //kregen hebben van Palaboean Ratoe. 



//Te Bogor teruggekeerd werd Praboe Silie Wangie in zijn paleis overvallen en 

 //nam deze vorst de vlugt naar den berg Gedeh. 



//Van dien tijd, het laatst der 15 e eeuw, heeft de Mohamedaansche Godsdienst 

 //de overhand behouden in het geheele rijk van Padjadjaran (*). 



//De zonen echter (of de aanverwante Prinsen uit het huis van Praboe Sili 

 " Wangie) zijn, na de verstrooijing van de vorstelijken stam te Bogor, naar de Preanger 

 //getrokken en hebben daar heerschappij blijven uitoefenen. 



//De benaming van het land , dat door de opgezetenen Priangan en niet Preanger 

 //geschreven wordt, zoude aan die gebeurtenis zijn ontleend, als zullende nPr'C betee- 

 // kenen: verheven wezen en »hangan' n in het luchtgewelf (van de Gedeh) oprijzen. 



//Volgens anderen evenwel zoude de etymologie anders zijn als : Parehiang, 

 //land dat woest en ontvolkt is. 



//De Regenten in de Preanger beschouwen zich als afstammelingen van de vorsten 

 //van Padjadjaran. 



//De verschillende tijdstippen, waarop de Ooster- en Wester-provincien van het 

 //rijk van Padjadjaran het Islamisme omhelsden, heeft toen eene scheiding te weeg 

 //gebragt, die nog eenigen tijd later en toen deze landen reeds den naam van Priangan 

 //hadden, voortduurde. 



//Van 1488 tot 1599 hebben de provinciën, beoosten de rivier Tjitarmn (te 

 //beginnen met Bandong ( 2 ) ), die het eerst Mohamedaansch werden, eene soort Van 

 //suprematie van Cherïbon erkend (?), terwijl die, bewesten de Tjitarum, als Tjiandjoer, 

 "Tjikalong, B/ampang en (Tjiblagon), de Jakkatrasche Priatujan heetten. 



//Hoewel in het verslag van den Heer J. Mossel van het jaar 1751 van het 

 //regentschap Tjiandjoer gewagende, gezegd wordt, dat dit tot Cherïbon zoude hebben 



(') Waarschijnlijk heeft dit rijk bestaan vóór Padjadjaran. 



( 2 ) Dit punt schijnt minder juist, daar het regentschap Bandong eerst in 1646 of daaromtrent, door 

 Mataram is gecreëerd, na de ter doodbrenging van Depati Oekoer, zoo als uit het 11e hoofdstuk nader zal blijken. 



