— 18 — 



spreekt ook van een moord van zendelingen des Keizers , wegens jaloezie en van de 

 vlugt van Depati Oekoer naar liet gebergte (Hageman § 72). 



Volgens dezelfde overlevering zou de vorst, kennis bekomen hebbende van de han- 

 delingen van Depati Oekoer , den te Mataram nog steeds gevangen gehouden Pangeran 

 Mas Rangga Gedéh van Soemadang ontslagen en aan dezen opgedragen hebben hem 

 (Depati Oekoer) gevangen te nemen, hetgeen niet gelukte, aangezien hij gevlugt was, 

 naar men veronderstelde, in het JBantamscke. 



Alleen zijn patteh werd gevat, hij eerst later, in zijne schuilplaats op zeker 

 gebergte. 



jNTog een ander volksverhaal spreekt van zekeren Tommonggong Narapaksa , die 

 door den vorst van Mataram tegen Depati Oekoer zou zijn afgezonden. 



Het einde was , dat hij door list gevangen genomen en door Pangeran Rangga 

 Gedéh van Soemadang en Tommonggong JYai apaksa , met een groot aantal volgelingen , 

 Soendasche mannen , vrouwen en kinderen , naar Mataram, gevoerd en daar op onmen- 

 schelijke wijze om het leven gebragt werd. 



De mannelijke Préttw^r-volgelingen deed de vorst doodschieten en de vrouwen 

 als slavinnen aanhouden. 



Dit moet voorgevallen zijn in het laatste van 1630. 



Een Soekapoerasch handschrift, in het bezit van den Heer Holle, verhaalt het 

 volgende : 



//Depati Oekoer werd onthalsd, de Demang van Songata verbrand, de Tommonggong 

 //van Batoelaijang gekookt , de Ngabehi Soedakar in de poort opgehangen en ieder, die 

 //voorbij kwam, sneed hem, totdat hij stierf. 



//Verder werden de oemboels van Tjiahoer , Mananggil , Medang Sahgar, Xoeripan, 

 tiSegara Herang doodgestampt." 



De Soendasche volkshistorie zegt , dat vervolgens Pangeran Depati Rangga Gedéh 

 in zijne waardigheid van opperhoofd over de Rreanger-landen werd hersteld , doch op 

 zijne terugreis naar Soemadang ziek .werd en stierf, waarna zijn zoon Pangeran Depati 

 Rangga Gempol door den vorst in zijns vaders plaats werd aangesteld. 



Dat het den Mataramschen keizer ernst was , zich in zijne westerlanden te hand- 

 haven , blijkt uit hetgeen in eene Krawangsche overlevering wordt verhaald omtrent 

 eene nederzetting van zekeren Bantamschen Pangeran Vager Agong , beoosten de rivier 

 Tjitarum , om en bij het jaar 164-3. 



Op bekomen berigt daarvan zond de Soesoehoenau het opperhoofd van Wirosoho 

 {Modjo-Ageng in Soerabaija) Ario Soereng Rono , met duizend huisgezinnen, zijne on- 

 derhoorigen, derwaarts, met last om den Bantamschen Pangeran te verdrijven. 



Deze Ario Soereng Rono liet op zijn togt drie honderd huisgezinnen (Ooster- 

 Javanen) achter aan de rivier Seraijoe {Banjoemaas), met het doel om zich daar te vestigen, 

 en vier honderd huisgezinnen aan een rivier, westelijk van Indramaijoe (Tj lassen/). 



Met cle overigen trok hij op tegen Pangeran Pageragong , die hem , naar liet 

 schijnt, te magtig was. Hij kwam althans met hem overeen zijne verblijfplaats , de 



