// 



— 64 — 



//De Raden Demang Ardisoeta toog naar Tjirebon en verscheen voor den Pangeran 

 Aria Gedeh. Men was aldaar toen bezig met het bouwen van eene benteng (sterkte) 

 //en daar was als hoofdman de Gouverneur Jalcuf Meesteer (Jacób ie Meester? Jacob 

 "Couper 1681 — 85). De Pangeran Aria Gedeli en de Raden Demcmg Ardisoeta met 

 //alle andere Bopatti's gingen naar de benteng en verschenen voor den Gouverneur 3a- 

 /fhif Meesteer, en toen gaf die heer bevel aan alle Bopati's, dat zij voortaan onder- 

 //hoorig zouden zijn aan Jjirebon en zich daarheen te wenden hadden. 



//Vervolgens gaf de Gouverneur aan de Bopati's nieuwe aanstellingsbrie ven, ge- 

 //schreven in de . Iiollandsche taal. Demang Ardisoeta ontving een nieuwen naam : 

 n Demang Angga di redja en den Pangeran Aria Gedeh werd opgedragen de Bopati's 

 //in hunne nieuwe hoedanigheid te gaan installeeren. 



//Daarop togen Pangeran Aria Gedeh en Demang Angga di redja naar Bandong 



//Daar werd toen de plaats aangewezen en het bestek afgepaald, waar de negorij 

 //van Bandong zoude worden gevestigd, aangelegd en gebouwd. 



//Daartoe werden gebezigd stekken van tungJcilo (?) hout. De grond op die 

 //plaats was nog moerassig, stond onder water van ouds, maar dit water werd afgeleid, 

 //de grond droog gelegd en er ontstond eene negorij of hoofdvestiging Bandong. Men 

 //vond bij dat droog maken alhier de grafstede van een voornaam persoon. 



//Daarop toog de Pangeran Aria Gedeh terug naar Tjirebon om ook voor zich 

 //een erfdeel te vragen en wel het land Segara-herang onder hét gebied van Oehoer en 

 verkreeg dit land ook. 



//En Pangeran Aria Gedeh schonk als erfstuk (poesaha) aan den Demang Angga 

 //di redja een gammelan, genaamd Si Penganten.' 1 '' 



De heer Hagemau laat op deze mededeeling (§ 142) volgen : 



/'Uit deze inlandsche documenten blijkt, dat eerst in en na 1684 de Pangeran 

 ii Aria Gedeh een der zoogenaamde Prinsen van Cheribon, eene aclministrative superiori- 

 teit ontving en verkreeg; dat dus geen der Preangerlanden ooit onder Cheribon 

 //behoorde en gevolgelijk de historie van dat ////Rijk van Cheribon,''''"' eene dwaling is 

 //bij Europesche aanteekenaren, van falentijn af." 



De administrative superioriteit van den Pangeran Aria Cheribon, hier bedoeld, 

 dagteekent echter niet van 1684, maar, zooals uit den verderen loop van dit hoofdstuk 

 zal blijken, van 1706, na het traktaat van 5 Oktober des vorigen jaars, gesloten met 

 Soesoehoenan Poeger. 



Of de heer Hageman hier niet wat ver gaat in de ontkenning van het bestaan 

 van een rijk van Cheribon, valt zonder verdere nasporingen moeijelijk te beslissen. 



In elk geval is het niet onwaarschijnlijk, — in het I e hoofdstuk werd dit reeds 

 met een enkel woord aangeduid, — dat , na de invoering van den Islam, die in de Pre- 

 angerlanden, zoo goed als zeker, van Cheribon is uitgegaan, de priester-dynastie aldaar, 

 nog langen tijd, eene geestelijke suprematie zal hebben uitgeoefend. 



Van de organisatie der Preangerlanden onder Couper in 16S4 tot 1706, — de 

 instelling van het Gouverneurschap van den Pangeran Aria Cheribon — en later, bevatten 



