— 14 - 



brief aan den Resident der Padangsche Bovenlanden , den Heer Andrée Wiltens , met 

 verzoek om zijne tusschenkomst. 



De Resident zond JDatoe Padoeko Sindoro van Pangk'alan VI Kota en Datoe di 

 Balei, Larashoofd van Kampar , met een brief tot raadgeving en voorlichting aan al 

 de hoofden van Kampar , opdat zij gezamenlijk de geschillen tusschen den Jaag pi- 

 toean van Kota Intan en zijne neven (Kemanakan) Soetan Laïdin en Tonghoe Panglima 

 Besar zouden bijleggen. Ook aan de twistenden werden brieven van -raadgeving ge- 

 zonden, opdat zij zich aan de uitspraak der hoofden zouden onderwerpen. • 



De panghoeloes van Tapjoeng , Kampar , Rokan , Ramba en Kota Intan , bene- 

 vens gemagtigdeu van de Pitoeans van Rokan en Ramba vereenigden zich te Oedjoeng 

 Batoe , in Rokan, een weinig stroomopwaarts van Kota Intan gelegen, en deden 

 uitspraak in de zaak op 29 Juli 1860. 



De uitspraak berustte op de volgende adat : 



"Wanneer de neef (Kemanakan) iets misdoet jegens den oom (rnamak) , dan 

 moet hij zich voor dezen verootmoedigen (menjemba/i). Misdoet de oom iets jegens 

 den neef, dan moet hij dezen eer bewijzen (memoedjoek) , door aan al de hoofden een 

 feestmaal te geven , bij welke gelegenheid hij zijn gala'T (erfgenaam) aan den neef 

 overdraagt. 



De Jang pitoean besar van Kota Intan, door de hoofden schuldig bevonden zijnde, 

 werd als hun vonnis uitgesproken : dat Soetan Laïdin den titel zou krijgen van Jang 

 pitoean besar en regeren over Kota Intan , terwijl Tongkoe Panglima Besar zou aan- 

 vaarden den titel van Jang pitoea?i DjamaV oelalam en regeren over Kota Lama. De 

 oom zou den titel voeren van Jang pitoean toewak en stil in het land blijven leven. 

 Van deze uitspraak werd opgemaakt eene akte, onderteekend door al de vorsten en 

 panghoeloes van Rokan , Ramba , Tapoeng en Kampar , benevens de afgevaardigden van 

 den Resident der Padangsche Bovenlanden. 



Aldus werd de galar DjamaV oelalam weder teruggebragt in den tak Kota Lama 

 waartoe zij oorspronkelijk behoorde. 



Alle partijen namen daarmede genoegen en zouden, na afloop van den oogst, 

 aan de regeling uitvoering geven. 



De afgezette oom kreeg echter spoedig berouw en weigerde , toen het oogenblik 

 daartoe gekomen was , zijn titel aan Soetan Laïdin over te geven. Hij beloofde alleen, 

 dat hij hem (dus niet aan Tongkoe Panglima Besar) in 1866 den titel van Jang pi- 

 toean DjamaV oelalam zou schenken, die het gezag over Kota Lama medebragt. Hij 

 beoogde daarmede zelf het gezag over Kota Intan te behouden. 



Soetan Laïdin , hiermede niet tevreden , verwekte onrust , en de Jang pitoean 

 besar vlugtte in 1865 naar Kasikan in Tapoeng kiri, waar hij door Soetan Laïdin én 

 Tonkoe Panglima Besar werd nagezet en gedwongen om aan de uitspraak der hoofden 

 gevolg te geven , hetgeen hij door een feestmaal zou bekrachtigen. 



Aan dit laatste voldeed hij niet , maar hij begaf zich naar Kapanoean, waar hij de 

 hulp inriep van Jang pitoean toeah aldaar. Kota Intan werd daarop versterkt , zoodat 



