

- 15 — 



het vijandelijke aanvallen kon afslaan en de plannen van den ouden Jang pitoean 

 verijdelen. 



Geheel rustig schijnt het in die streken toch niet te zijn gebleven. Althans , 

 onder dagteekening van 24 Rabi'oelawal 1285 (1G Juli 1868), schreef Jang loean Dja- 

 maV oelalam van Kota .Lama een zeer neerslachtigen brief aan den Adsistent-resident 

 van Siak. Blijkbaar was deze dezelfde als Tonghoe Panglima Besar , want in den aan- 

 hef van zijn brief noemt hij zich, zooals gezegd: //Jang toean DjamaV oelalam "* en in 

 zijn zegel : //Panoeka Sri Sulthan Mohammad Sari AbcToeldjalil Alaoedin [La'idin) ïbn 

 oelmarhoem Kahar Mantsoer Sjah 1283 (Mei 1866 — Mei 1867)." 



Hij schrijft in dien brief aan den Adsistent-resident, dat hij hem gaarne zou 

 bezoeken , maar vooralsnog daarin verhinderd was ;■ dat zijn land een deel uitmaakt 

 van het Nederlandsch-Indisch grondgebied [gangaman kompanï); dat zijn innige wensch 

 is onder deszelfs bescherming te staan; dat zijn broeder te Siak ook onder de be- 

 scherming staat, en hij ook. 



De erkenning van de Nederlandsch-Indische souvereiniteit kan onmogelijk ergens 

 anders op gegrond geweest zijn als op het feit, dat in 1839 de vorsten van Koento 

 akten van bevestiging hadden ontvangen van den Gouverneur van Sumatras West- 

 kust^ en dat zij sedert herhaaldelijk met het bestuur der Padangsche Bovenlanden en 

 van Pau in aanraking waren geweest. 



Met het bestuur van Riouw of Sumatras Oostkust hadden tot op dat oogenblik 

 niet de geringste relatiën bestaan. 



Na ter zake te hebben te rade gegaan met den Gouverneur van Sumatra's 

 Westkust, en na bekomen magtiging daartoe van de Regering, besloot de Resident 

 van Riouw een ambtenaar naar Koento te zenden , ten einde na te gaan , in hoever de 

 wensch van DjamaV oelalam van Kota Lama, om onder 's Gouvernements bestuur te 

 komen , al of -niet werd gedeeld door zijn broeder Jang pitoean besar van Kota Intan. 

 In 1869 was daartoe echter geen gelegenheid , en ook later schijnt aan de zaak 

 geen gevolg te zijn gegeven. 



Yolgens berigt van den Resident van Sumatras Oostkust, zou de Jang pitoean 

 van Kota Intan in Juli 1874 de kampong Tebing Tinggi (Tandoen) in Tapoeng Kiri 

 afgeloopen, het hoofd dier negerie gedood en de bevolking medegevoerd hebben. 



Aan eene door den Resident gezonden kommissie , bestaande uit een ambtenaar 

 en een rijksgroote van Siak, weigerde de Jang pitoean opheldering te geven, en beweerde 

 in de zaak van Tebing Tinggi volgens de adat te hebben gehandeld. Latere pogingen 

 om de zaak in der minne te schikken , faalden , en op last van den Jang pitoean 

 werden in de Tapoengs zooveel geweldadigheden gepleegd , dat de hoofden de hulp van 

 den Sultan van Siak inriepen. 



Als voornaamste voorvechter zou fungeren Nan Betoeah van Goenoeng Malelo 

 (Kampar XII Kota), die zou voorgeven , dat hij handelde met voorkennis en goedvin- 

 den van den Resident der Padangsche Bovenlanden, tot wien hij zich ook sedert zou 

 gewend hebben. 



