— 24 — 



« 



De grenzen zijn : 

 ten zuiden Bangkalang . kota baroe , Kapoer nan Sambilan, met VI Kota Gloegoer ; 

 ten westen Tapong; ten noorden en ten oosten V Kota. 



Het inwendig bestuur van elke negerie op zich zelve is veelhoofdig, en in 

 handen van panglioeloes-soekoe , waaronder zich in elke negerie een poetjoek bevindt. 



Verder is in elke negerie een panghoeloe kapala; benevens een larashoofd te 

 Moeara Takoes , door het bestuur der Padangscke Bovenlanden, over al de negerien 

 aangesteld , doch niet bezoldigd , en door wiens tusschenkomst wij berigten inwinnen , 

 omtrent de aan XII Kota Kampar grenzende onafhankelijke landen. 



Onze eerste aanrakingen met XII Kota Kampar dagteekenen van het jaar 1842, 

 ofschoon dit landschap reeds eenige jaren vroeger , namelijk na 1837 , zich vrijwillig en 

 zonder eenige voorwaarden of toezegging , aan ons had aangesloten en ons gezag erkend. 

 Het werd dan ook reeds in 1842 beschouwd als een onderhoorigheid van het 

 Nederlandsch-Indische Gouvernement , hebbende de bevolking , op last van het Euro- 

 peesch bestuur , heerendiensten verrigt voor den aanleg en de verbetering van .wegen 

 en voor het planten van koffij. 



In 1844, toen de civiel gezaghebber van Poear Batar Kapoer nan Sambilan 

 bezocht , vervoegden zich bij hem acht zendelingen van de twee voornaamste hoofden 

 van XII Kota Kampar , met namen Datoe di Balei, het larashoofd te Moeara Takoes 

 en Datoe Gomo, orang toea van Tandjong , ten einde de onderwerping van hun land en 

 van geheel Kampar Kiri, bestaande uit 20 Kola's, aan te bieden, met verzoek, dat het 

 Gouvernement zich binnen Kampar of te' Loeboe Alei in Kapoer nan IX zou vestigen. 

 Het antwoord van den Resident luidde , dat het in onderwerping aannemen van 

 negerien (ook van Kampar') , zich moest bepalen tot het aanknoopen van vriendschaps- 

 betrekkingen , en dat daarbij geene andere voorwaarden mogten worden bedongen, dan 

 de verpligting der bevolking tot het aanleggen van goede wegen en het weren van 

 invoer van verboden waren. 



De opvolging van dit beginsel werd der bevolking onder anderen gelast, om 

 van Batoe besoerat over Pangkalan naar Paijakombo een weg aan te leggen. 



Toen in Juni 1845 Batoe Ilaradja , het hoofd van Koeivo , een der negerien 

 van V Kota, zijne onderwerping aan het Gouvernement aanbood en daarbij verzocht, 

 dat het Gouvernement zich in Kampar zou vestigen, werden de hoofden van dit land- 

 schap daarover geraadpleegd , die allen eenparig verzochten om een Gouvernements 

 ambtenaar. De civiel gezaghebber stelde toen voor den posthouder te Batoe be- 

 soerat te plaatsen. Dit voorstel bleef echter zonder gevolg. 



Het aanbod van Batoe Maradja van Koeivo , om zicli onder Gouvernements ge- 

 zag te stellen, en zijn door de hoofden van Kampar ondersteund verzoek om binnen 

 dit landschap een Gouvernements ambtenaar te plaatsen, — wat natuurlijk aan de overige 

 hoofden van V Kota niet onbekend was gebleven , — schenen dezen aanleiding gegeven 

 te hebben om zich te wapenen en bentengs op te werpen tegen de negerien van 

 Kampar. 



