— 30 — 



3 e , Kasan galar Smdo , van Tandjong Balei; 



4e Intan Doenia galar Maradja Sindo, van Manggilangj 



5 e Badoe Rahiem galar Bandaro , van Goenoeng Malintang; 



6e Kassan galar >SÏ Padoeko van Tandjoeng Pahoe. 



Dat aan dit verzoek der hoofden niet blijkt te zijn gevolg gegeven meent 

 men te moeten toeschrijven aan de onwilligheid der hoofden, om gehoor te geven aan 

 eene oproeping van het bestuur, hun in het laatst van December 1844 geworden en 

 geschiedende met het doel, om Kapoer nan IX en Moeara TaJcoes , de hoofdkampong 

 van Kampar , die door invallen van kwaadwilligen , onder aanvoering van Toeankoe 

 Hadji Kandi en Datoe Gamo , werden bedreigd , bij te staan. 



Tot tweemalen toe herhaald, bleef de oproeping echter zonder gevolg en zelfs 

 werden de hoofden verdacht van aan de kwaadwilligen schuilplaats en hulp te verleenen. 



Eindelijk kwamen zij in Januari 1845 te PajaJcombo aan, met uitzondering 

 van den panghoeloe-kapala van Goenoeng Malintang , die , ziek zijnde , een wakil 

 zond. Het larashoofd Datoe Besar, dat niet onmiddellijk was gekomen, verontschul- 

 digde zich met te zeggen , dat 4iij , zich op de jagt bevindende , van de oproeping- 

 niet wist. 



De anderen gaven als reden op : het wachten op Datoe Besar , ziekte of onbe- 

 kendheid met de oproeping , terwijl het hoofd Datoe Kaja , op grond dat hij geen 

 soerat van den Resident had oirtvangen , den panghoeloe soekoe Datoe Gedang had 

 gelast , zonder hem niet naar PajaJcombo te gaan. 



Hiervoor werd Datoe Kaja, benevens het voormelde larashoofd Datoe Besar, 

 wiens verontschuldiging slechts een voorwendsel was , gestraft met eenige dagen aan- 

 houding te PajaJcombo , terwijl de anderen , na eerst te zijn beëedigd , naar hunne 

 uegeriën terugkeerden , medenemende de aanbeveling van het bestuur om gevlugte 

 menschen van de Bovenlanden uit te leveren. 



De toegediende straf aan tWee der voornaamste hoofden scheen op de anderen 

 indruk gemaakt te hebben ; de zaken van PangJcalan gingen naar wensch ; zelfs geen 

 schijn van onwil werd bij de hoofden bespeurd. Men maakte zich gereed om Kam- 

 par en Kapoer nan Sambilan, dat door de kwaadwilligen in het naauw was gebragt, 

 te hulp te komen. 



En toen in Juni 1845 de bevolking van V Kota een gewapenclen inval deed 

 binnen het ons welgezinde Kampar, was het larashoofd van PangJcalan hiervan de. 

 berigtgever. 



In October van hetzelfde jaar verzochten de PaugJcalansc/te hoofden om, onder 

 door het Gouvernement te bepalen voorwaarden, vrijelijk handel te mogen drijven 

 met de Bovenlanders , en meer bepaaldelijk om de plaatsing van een Gouvernemeuts 

 ambtenaar in hun negerie. 



Op het eerste verzoek werd hun te kennen gegeven , dat de eerste voorwaarde 

 hunner vrijwillige en geenszins gevraagde onderwerping aan het Gouvernement geweest 

 was , verbod op invoer van goederen van vreemden oorsprong. 



