— 31 — 



Het tweede gedeelte van het verzoek der hoofden bleef onbeantwoord. 



Kort te voren had de civiel gezaghebber van Poear Datar , in Juni 1845 , 

 voorstellen .gedaan tot plaatsing van een posthouder te Kota Baroe, -echter zonder 

 gevolg. 



In November 1845 werd door het bestuur goedgekeurd, dat de larashoofden 

 van Panghalan een huis te Pajahombo zouden bouwen en aldaar wachtdiensten doen. 



Sedert, en vooral na het besluit van den Eesident der Padangsche Bovenlan- 

 den van 23 September 1847 no. 1826 , waarbij elke uitbreiding of inwendige bemoei- 

 jenis buiten het door ons bezeten grondgebied werd ontraden, waren alle betrek- 

 kingen met Panghalan en de andere Oosterdistrikten- afgebroken , tot dat in Juli 1849 

 de omstandigheid , dat binnen L Kota weinig koffij van PangJcalan werd aangevoerd , 

 hetwelk tot de veronderstelling leidde , dat eene belangrijke hoeveelheid naar de 

 Oostkust uitgevoerd werd , aanleiding gaf om den Adsistent Eesident van L Kota , 

 P. H. Couperus, te gelasten zich naar PangJcalan te begeven, ten einde den staat 

 van zaken , zoowel uit een politiek oogpunt , als met opzicht tot de sluikerij uit en 

 naar onze bezittingen van deze transito handelsplaats met de Oostkust , gade te slaan. 



Aan dezen last werd voldaan, en door den Adsistent Eesident verslag van zijne 

 reis en zijne bevinding omtrent den stand van zaken ingediend. 



Bij zijn aanwezen te Panghalan — zegt de Adsistent Eesident — hebben de hoofden 

 hun vroeger gedaan • verzoek herhaald, om onder 's Gouvernements gezag te komen. 



Zij bedoelden hiermede de plaatsing van een ambtenaar in hun land. Hierop 

 ontvingen de hoofden geen bepaald antwoord. 



De voorstellen, bij die gelegenheid door den Adsistent Eesident gedaan , had- 

 den de strekking om prohiberende regelingen ten aanzien van den handel in het leven 

 te roepen. Zonder deze voorstellen bepaaldelijk in te willigen, werd den Adsistent Eesi- 

 dent aanbevolen , om het oog onafgewend op deze oostelijke streken gevestigd te houden 

 en door alle middelen in onze magt te beletten , dat er langs dien weg artikelen werden 

 ingevoerd, afkomstig van den zeehandel. 



In 1850 , toen 'er quaestie was van de benoeming van een nieuwen panghoeloe 

 kapala van Kota JBaroe , werd aan het larashoofd van Panghalan te kennen gegeven , 

 dat er van onze zijde geene bedenkingen tegen bestonden , dat hij zelf, zulks noodig 

 oordeelende, in die betrekking voorzag. Zonder ons dus met het inwendig bestuur 

 des lands te willen inlaten , bleven wij echter den schijn behouden , alsof de bevesti- 

 ging der eerste hoofden tot onze attributen behoorde , ten einde door de finale afwij- 

 zing hunner aangelegenheden , geen botsing in de bestaande goede verhouding met 

 hen zou ontstaan. 



Het bestuur ging ten deze uit van het beginsel , strookende met het reeds 

 aangehaald besluit van 23 September 1847 no. 1826, dat onze bemoeijenis met de 

 zoogenaamde Oosterdistrikten, waartoe ook Panghalan werd gerekend, zich niet ver- 

 der mogt uitstrekken, dan de veiligheid onzer grensdistrikten en de tegengang van 

 den sluikhandel vorderden. 



