

— 33 





Sumatras Westkust bekrachtigd werd en waarbij de hoofden zich verbonden , om het 

 ter sluik afvoeren van koffij tegen te gaan door de in hunne negerie geteelde koffij 

 uitsluitend aan het Gouvernement te verkoopen. 



Bij deze gelegenheid herhaalden de hoofden hun vroeger gedaan verzoek om 

 onder 's Gouvernements bestuur te komen en om de plaatsing van een Europeesch 

 ambtenaar. 



In het volgende jaar kwam te Fort-de- Koek , Datoe Padoeko Sindoro , een van 

 Pangkalan afkomstig handelaar, die in 1841 door het bestuur was aangesteld om 

 de handelsrelatiën met die streek te bevorderen en die door de Gouvernements amb- 

 tenaren werd beschouwd als tusschenpersoon , met wien de Pangkalansche zaken wer- 

 den behandeld. 



Genoemde Datoe Padoeko Sindoro , "vergezeld van veertien panghoeloe's , kwam 

 kennis geven van het aanhouden van koffij, die clandestien naar de Oostkust stond 

 te worden afgevoerd. Vier panghoeloe's , met name Datoe Sibidjojo of Sowidjojo, . 

 Datoe Padoeko Indo , Datoe PangJweloe Besar en Chatib Laïdien , die niet mede waren 

 gekomen, werden door het bestuur opgeroepen. 



Na de eerste weigering weder ontboden zijnde, gaven zij eindelijk aan de op- 

 roeping ! gehoor. Wegens het niet nakomen der ontvangen bevelen , werden zij door 

 deD Resident met eenige dagen gedwongen verblijf te Fort-de-Kock gestraft. 



In December 1862 hebben de hoofden van Pangkalan Koia Baroe zich weder 

 tot den Resident gewend, met het dringend verzoek, om onder geregeld bestuur ge- 

 bragt te worden, daarbij tevens aandringende op de plaatsing van een ambtenaar te 

 Kota Baroe. 



Ditzelfde werd herhaald bij een door de hoofden aan den Resident der Pa~ 

 dangsche Bovenlanden geschreven brief, gedateerd 16 April 1863. 



In het volgende jaar, in de maand April, te Fort-de-Kock zijnde, verzochten 

 de hoofden van Pangkalan >,, onder mededeeling , dat het larashoofd Datoe Besar van 

 Kota Baroe ziek was , dezen te doen vervangen door Datoe Padoeko Sindoro voornoemd. 

 Aan dezen werd door den Resident de waarneming van het ambt van larashoofd op- 

 gedragen, onder genot van de helft der daaraan verbonden inkomsten. 



Hier werd dus het beginsel , vervat in het meergenoemd besluit van 23 Sep- 

 tember 1847 No. 1826, losgelaten, want sedert 1859 werden de vroeger afgebroken 

 betrekkingen met Pangkalan weder aangeknoopt en gedurende eenige jaren geregeld 

 onderhouden. 



In April 1865, na het einde der poeasa, kwamen eenige Pangkalansche hoof- 

 den, volgens Maleisch gebruik, hunne hulde bij den Resident brengen en overhan- 

 digden dezen een verzoekschrift, alweder de strekking hebbende om hun land onder 

 onmiddellijk beheer en bescherming van het Nederlandsch-Indisch Gouvernement te 

 stellen. 



Eenige maanden later, op den 27 en September 1865, werd te Pajakombo door 

 den Adsistent Resident eene vergadering gehouden met de hoofden van Pangkalan 



3 



