— 39 — 



dat van dien kant in de tegenwoordige tijden nog eenigen handel met de Oostkust 

 bestaat. Want wel is waar leveren de van Pangkalan reeds bevaarbare rivieren een ge- 

 makkelijke afvoer tot aan zee toe, en welke rivieren dus ook als natuurlijke wegwijzers 

 naar de Oostkust kunnen aangemerkt worden , maar afgescheiden , dat de handelaar van 

 die plaats cc. 12 a 15 dagen noodig heeft om de marktplaatsen aan de Oostkust te 

 bereiken en men dan het dubbele getal dagen moet besteden om, tegen den stroom 

 op , terug te komen , hetgeen door het zoogenaamde boomen geen gemakkelijk werk 

 is , moet hij zich , zoo ik hoor , dikwerf door de inlandsche kooplieden laten getroosten, 

 hoedanig, zij met zijne waren handelen, waarbij nog komt, dat hij niet altijd zeker is 

 die goederen en waren te bekomen , welke hij behoeft , gezwegen van de omstandig- 

 heid , dat hij voor het voorbij varen van eenige plaatsen , alvorens zijne bestemming 

 te bereiken, regten of tolgelden dient te betalen en zeer dikwijls harde bejegeningen 

 moet ondergaan , zooals het geven van geschenken aan de hoofden , die hem, bij wei- 

 gering, allerlei moeite en zwarigheden doen ondervinden en hem noodzaken om een 

 gedeelte zijner lading tegen lage prijzen te verkoopen , welke later met niet onaanzien- 

 lijke winsten weder worden afgezet. 



Al die moeijelijkheden en belemmeringen daarentegen ondervindt hij niet, wan» 

 neer hij zijne waren in deze streken, alwaar alle mogelijke artikelen worden gevonden, 

 benoodigd voor de behoefte van zijn land, verruilt of verkoopt. 



Gaande zelfs te Padang en Priaman ter markt, behoeft de Pangkalansche han- 

 delaar slechts- 7 a 8 dagen te besteden , en is hij altijd verzekerd van in dienzelfden 

 tijd terug te kunnen keeren en aldaar te ruilen wat hij verlangt als terugvracht, ter- 

 wijl hij gereede koopers aantreft voor zijne waren. 



Had de handel in het groot plaats , zooals vroeger, vermits, voor onze vestiging 

 in deze streken , nagenoeg het grootste gedeelte der Padangsche Bovenlanden, voorzien 

 werd van alle mogelijke handelsartikelen, komende van de Oostkust, en destijds door 

 den toemnaligen vijandelijken toestand van genoemde bovenlanden , het verkeer met 

 de Westkust zeer gering was, dan zou gemakkelijk te bewerken zijn, dat de hande- 

 laren van Pangkalan liever met de Oostkust betrekkingen aanknoopen , doch de kleine 

 of smalle handel, door hen gedreven, bepaalt zich voor het tegenwoordige alleen tot 

 eenige artikelen van behoefte en betrekkelijk van weinig waarde, welke hij hoofdza- 

 kelijk verruilt tegeu zout. Doch juist de duurte, of liever gezegd de hooge prijsbe- 

 paling door het Gouvernement van dat artikel, is, naar mijn oordeel, nagenoeg de 

 eenige oorzaak , dat de menschen van Pangkalan nog min of meer handelsbetrekkin- 

 gen hebben met de plaatsen aan de Oostkust. 



Het zout, in deze bovenlanden of te Priaman verkrijgbaar, is nagenoeg twee 

 maal duurder dan aan de Oostkust, en indien men nagaat, dat elk huisgezin, gerekend 

 op 5 zielen, maandelijks vier 'S noodig heeft, waarvoor hij hier ter plaatse 15 a 16 

 duiten per ïg moet betalen , dan kan men ook gerust aannemen , dat hij , halende het 

 zilt van hier, nagenoeg een zesde gedeelte zijner inkomsten moet besteden, alleen tot 

 inkoop van zout voor zijne dagelijksche behoefte. 



