— 42 — 



en in dien tijd in al de Kamparlanden verzet tegen het Gouvernement stookte, en 

 zich ook in VI Kota Gloegoer had opgehouden. 



Het aannemen der onderwerping van de drie bovengenoemde negeriën werd 

 goedgekeurd door den resident der Padangsche Bovenlanden. 



De civiel gezaghebber gaf daarop in overweging , om de drie onderworpen ne- 

 geriën in te deelen bij de laras Kapoer nan IX (zoo als ook schijnt te zijn geschied), 

 en de drie anderen eventueel bij de laras Kampar , om later tot een afzonderlijke laras 

 te worden vereenigd. 



Het bleek ook weldra, dat de reden, waarom drie der negeriën van VI Kota 

 Gloegoer zich niet te gelijk met de drie anderen hadden onderworpen , werkelijk daarin 

 gelegen was, dat zij zich door Toeankoe di Kandi tot vijandige handelingen jegens de 

 Kamparlanden hadden laten overhalen , en op dier gebied veeroof hadden gepleegd. 



Waarschijnlijk beducht voor de gevolgen, hadden zij toen bij het bestuur te 

 Rau hunne onderwerping aangeboden, veronderstellende, dat aldaar hunne misdrijven 

 onbekend zouden zijn. 



De resident der Padangsche Bovenlanden was van oordeel, dat het beter ware 

 de VI Kota weder te vereenigen en te stellen onder den civiel gezaghebber te Poear 

 Batar , die werd uitgerioodigd te berigten , op welke plaatsen gevoegelijk een geschikt 

 posthouder kon worden geplaatst in al de nu onderworpen districten, echter zonder 

 militaire bezetting. 



Omstreeks dien tijd werd VI Kota Gloegoer door den civiel gezaghebber de Baas 

 bezocht , maar hij bevond , dat de drie weerspannige negeriën weigerden zich bij hem te 

 onderwerpen , daartoe aangestookt door hoofden van Rau , die hen tot dat district 

 wenschten te trekken, om een beter débouché naar de oostelijke landen te hebben. 



Zelfs werden zendelingen van hem vijandig bejegend en werd hun geantwoord, 

 dat zij niets van het Gouvernement wilden weten. Zij hadden zich zwaar versterkt. 



Het duurde echter niet lang, of onder de drie niet in onderwerping gekomen 

 negeriën ontstond verschil van inzigten. Kota Pandjang en Soengei Lolo waren geneigd 

 tot toenadering , maar Moeara, de sterkste van de drie, hield dit tegen. De beide eersten 

 vroegen hulp bij den civiel gezaghebber te Poear Batar, die hun aanraadde de zaak 

 onder elkander uit te maken, waarvan het resultaat was, dat de drie negeriën hem 

 lieten weten , dat zij te Poear Batar zouden komen om over hunne onderwerping te 

 spreken , doch niet wenschten vereenigd te worden met de drie reeds onderworpen ne- 

 geriën , hetgeen die civiel gezaghebber toeschreef aan oude schuldzaken. 



Hunne tanda's van onderwerping hebben zij den gezaghebber door tusschenkomst 

 van Batoe di Balei doen aanbieden. 



Tot in het laatst van 1846 waren de berigten over de geneigdheid der negeriën 

 Moeara , Kota Pandjang en Soengei Lolo , om in onderwerping te komen , zeer afwisse- 

 lend , totdat zij zich toen daartoe weder bereid verklaarden , mits niet gevoegd wor- 

 dende bij de drie reeds onderworpen negeriën, maar een daarvan afgescheiden geheel 

 uitmakende. 



