— 49 — 



Plet geheel wordt geregeerd door een vorst, die den titel voert van Jang di 

 pertoean en vroeger te JBasarak, thans te Tjarcmtei verblijf houdt. 



De magt van den vorst bestaat echter slechts in schijn; in werkelijkheid berust 

 het gezag in handen van mindere hoofden. 



Tusschen den vorst en de Orang gadang staan nog twee personen, die gerekend 

 kunnen worden de eigenlijke magthebbers te zijn. 



Hierover nader. 



Van iedere negerie , waaronder , even als in de Padangsche Bovenlanden , ver- 

 staan wordt elke gemeente, die als zoodanig een zelfstandig bestuur bezit, berust het 

 bestuur, even als dit in dé gouvernementslanden oorspronkelijk ook het geval was, 

 in handen van vier panghoeloe's , de zoogenaamde JDatoe berampat. 



Vermeerdering van dat getal, gelijk in de gouvernementslanden zoo menig- 

 vuldig plaats heeft, wordt in de Rantau Ktoantan niet aangetroffen. 



De bevolking der Kwantan districten bedraagt veel meer dan men aanvankelijk 

 veronderstelde. 



Volgens verklaring van een paar hoofden uit die streken , moet n. 1. bij de 

 prang hadat , het bondgenootschap Taloeh Karieh enz. één duizend geweren^ kunnen op 

 de been brengen. Volgens de hadat zijn in zulk een oorlog voor elk geweer benoodigd 

 drie man , t. w. één om het geweer zelf te bedienen en gebruiken ; één om het kruit 

 en de kogels te dragen en voor de benoodigde lonten te zorgen ; een om , met piek 

 en zwaard gewapend , den geweerdrager te beschermen , gedurende den tijd dat hij , 

 na het afschieten en voor de daarop gevolgde lading , weerloos is. Beschouwt men nu 

 dit daarvoor dus benoodigd aantal van 3000 man , als het geheele getal werkbare 

 mannen, dan zoude de bevolking van dit bondgenootschap gerust op 15000 a 16000 

 zielen kunnen worden geschat. 



Het bondgenootschap Loeboe djambie moet , wat bevolking betreft , vrij wat 

 grooter, Loeboe Ambatjang ongeveer even groot, Hinoeman of Inoeman en Tjarantei 

 kleiner zijn. 



Eene schatting van 60 a 70 duizend zielen voor de geheele Rantau I&oantan, 

 zal dus niet veel van de werkelijkheid verschillen , minstens niet te hoog zijn. 



De grond moet vrij vruchtbaar wezen; op de aangeslibde oevers, die telken jare 

 overstroomd worden , wordt met goed gevolg de rijstkultuur gedreven , echter weinig 

 op sawah's, meestal op I&dangs. De veestapel is zeer belangrijk en heeft, tijdens en 

 na de veeziekte van 1866 — 1868, die niet in die streken is doorgedrongen, gediend 

 om den zoo sterk gedunden veestapel der Padangsche Bovenlanden aan te vullen. 

 Buitendien erneert zich een groot deel der bevolking met den handel, voornamelijk op 

 de Oostkust, Riouw en Singapore. 



De Ktoantan-riviev is tot Loeboe Ambatjang bevaarbaar voor zeilpraauwen van 

 vijf tot tien kojang ; voor deze laatsten echter slechts bij gemiddelden waterstand. 



Voor eenige jaren moeten eenige chinesche jonken de rivier tot Tjarantei zijn 

 opgevaren. 



