— 66 — 



Zijn schreeuwerige manieren , zijne aangeboren schraapzucht en zijn twistziek 

 karakter vertoonen zich daar onverholen. 



Hij gaat hier door voor bevreesd en laf, doch in Korintji, waar hij de diepste 

 bosschen en de ongenaakbaarste berghellingen exploiteert tot bevrediging van zijn ver- 

 langen naar geld en goed , is hij , het kan niet anders , onbevreesd en moedig. 



Zijne levenswijze is uiterst sober, zijne voeding bepaalt zich tot het hoog 

 noodzakelijke , zijne kleeding is haveloos en vuil , voornamelijk als hij zich in de 

 gouvernementslanden vertoont (hij doet dat evenwel , om geenerlei vermoeden op 

 te wekken omtrent de rijkdommen, die hij bij zich heeft, vaak tot ƒ2000, — 

 aan goud). 



Misschien wel uit zuinigheid heeft hij meestal slechts ééne vrouw ; het huwelijk 

 wordt bij djoedjoer gesloten; de man betaalt van/ 15. — tot/ 80. — aan de familie van 

 de vrouw , en , daar bij echtscheiding die som moet worden teruggegeven, komt deze 

 weinig voor. 



Omtrent zijne zedelijkheid valt niets bijzonders mede te deelen ; alleen is hij 

 bekend om zijne zucht tot liegen , die hier zelfs, even als zijne haveloosheid , spreek- 

 woordelijk is geworden. 



De woningen bestaan uit aaneengebouwde vertrekken , met eene gemeenschap- 

 pelijke voorgalerij. Die gebouwen bereiken eene lengte van 25 tot 50 meter en meer ; 

 ze zijn met sirap , halve bamboes , die in elkaar passen , of met bladeren bedekt , en 

 munten ook uit door soberheid in bouwtrant. Ze staan op palen en zijn met boom- 

 schors omwand. 



Bij overlijden van den Korintji is het regel , dat zijne kinderea erven, en soms 

 zijn er 7 tot 10 van één vader en ééne moeder, hetgeen voor de welvaart van dit 

 volk schijnt te pleiten. 



De hamanahan ( x ) of penakan , zooals zij zeggen , erft alleen bij geheele ontsten- 

 tenis van kinderen, hetgeen zelden voorkomt, daar in ieder huisgezin gemiddeld vijf 

 kinderen zijn. 



"Versierselen worden weinig gedragen. Het goud, dat de Korintji verzamelt , 

 brengt hij naar de gouvernementslanden , en verkoopt het om , beladen met lijnwa- 

 den , naar zijn land terug te keeren. 



Het is minder in zijn eigen land , waar de wateren slechts een weinig goud in 

 het rivierzand bevatten en geene mijnen bekend zijn, dat hij dit metaal zoekt , dan in 

 Limoen , Batang Asei, Tambesi, Pangkalan Djamboe , en vooral in Tabo. 



Hij exploiteert het deels in mijnbouw, welke wijze hij in Limoen, Batang Asei (op 

 den Boekit Boenkoeg), in Pangkalan Djamboe en Tabo (op den Mandei Oer ei) volgt , 

 deels door wassching van het rivierzand , zooals in de rivieren Batang Asei , Tambesi en 

 Pangkalan B jamboe-rivier en; met laatstgenoemde manier zou hij ongeveer ƒ 0.50. — 

 daags verdienen. 



(*) Zusterskind. 



