— 75 — 



In Eebruari 1863 bragten Tongkoe Aboe en een gemagtigde van Tongkoe Djafar 

 een bezoek bij den Adsistent-Resident van Siak en verklaarden, dat zij en al de aan- 

 zienlijken van Kampar niets liever wenschten dan de souvereiniteit van het Neder- 

 landsch-Indisch Gouvernement te erkennen en in dien geest een contract te sluiten; 

 maar zij bedongen tevens, dat, bij overlijden van den Tongkoe Besar , zijn broeder 

 Tongkoe Djafar hem zou opvolgen , omdat in het rijk van Kampar, zooals zij beweerden , 

 de opvolging moest plaats hebben van broeder op broeder. 



Eenige maanden later , in de maand Mei , kwam , alhoewel in ziekelij ken toe- 

 stand , de oude vorst van Kampar zelf te Bengkalis , om , zooveel mogelijk , de kui- 

 perijen en machinatiën zijner broeders tegen te werken. 



De vorst drong er op aan , dat zijn zoon Soemo Joedo zijn opvolger zou worden ; 

 hij vroeg dringend om een Europeesch ambtenaar in zijn land te plaatsen , en ver- 

 klaarde schriftelijk de Nederlandsch-Indische souvereiniteit te erkenen. 



De gesteldheid des lands maakt het nagenoeg onmogelijk van Siak uit eene 

 geregelde gemeenschap met Poeloe Lawan te onderhouden. Dit kan alleen geschieden 

 uit de thans nog onafhankelijke landstreek V Kota, waar onze invloed niet genoeg- 

 zaam gevestigd is. 



