— 82 — 



van Poenanga 30 zielen. 



in het geheel 731 zielen, waaronder een 50 tal slaven. 



Deze bevolking is over de geheele Simpang Kanan verspreid en woont in tuinen, 

 aan de oevers dier rivier gelegen. Kampongs van eenige uitgestrektheid bestaan er niet ; 

 de grootste verzameling van woningen bedraagt een vier of vijftal. Over het algemeen 

 heeft de bevolking geen vast verblijf; alleen de hoofden hebben eene vaste woning, 

 waarom heen zich dan eenige personen , bloedverwanten of volgelingen nederzetten. De 

 overigen bouwen m den regel , het eene jaar hier , het andere daar , een hutje van 

 bamboe en atap , op de plaats, waar zij ladangs aanleggen, en verlaten die weder, zoodra de 

 grond niet meer aan hunne verwachting voldoet. De oevers van de rivier zijn laag tot 

 ongeveer Penjahietan en leveren slechts een smalle strook bebouwbaren grond op ; aan weers- 

 zijden treft men moerassen aan, waarvaneen gedeelte wordt benuttigd, om rijst te planten. 

 De landbouw levert weinig op ; sawah's bestaan er niet, uitgezonderd te Galla Galla, 

 waar een paar worden aangetroffen. Ook klapperboomen komen niet veelvuldig voor, en 

 degene die ik gezien heb , waren reeds oud , terwijl mij van aanplant niets is gebleken. 



Een groot bezwaar voor den landbouw is : het telkens buiten hare oevers treden van 

 de rivier. Eenige dagen regen zijn voldoende, om de rivier 5 a 6 el te doen rijzen, 

 en de rivier laat , wanneer zij weder binnen hare oevers treedt , eene groote hoeveel- 

 heid zand na , die de vruchtbaarheid niet verhoogt. 



Eene andere oorzaak van de weinige resultaten van den aanplant , zijn de menigte 

 karbouwen , die dien aanplant vernielen ; daar zij zonder eenige bewaking rondloopen, 

 terwijl de eigenaren , meestal de hoofden, zich niets aan die dieren laten gelegen liggen. 

 Zij zijn daarbij zeer wild , zoodat men na het vallen van den avond de huizen , waar- 

 om zij ronddwalen, om hier en daar wat overblijfselen van zout op te snuiven, niet 

 meer kan verlaten en het terrein om en onder die huizen bij de aanhoudende voch- 

 tigheid in ware karbouwen-kralen veranderd wordt. 



De landbouw voldoet dan ook niet, om de bevolking van voedingsmiddelen 

 te voorzien, en vindt de deze voornamelijk haar bestaan in het verzamelen van 

 boschproducten, die naar SingJcel worden afgevoerd en hoofdzakelijk bestaan in kamfer, 

 benzoïn , gutta enz. 



Wanneer zij zich hierop met meer ijver toelegden, zou dit een bron van wel- 

 vaart kunnen zijn, maar ook hierbij bepaalt zij zich, om zooveel te verzamelen, als 

 voor haar dagelijkscb onderhoud voldoende is. Eene andere reden van weinig welvaart 

 is het gebruikt van opium, dat volgens opgave nog al aanzienlijk moet zijn, zoowel 

 bij hoofden als bevolking. 



De Soelampie is bijna niet bevolkt ; alleen aan zijn oorsprong moeten een paar kam- 

 pongs zijn, bevolkt door Battaks, waarvoor men 1 a 1 */ 2 dag noodig heeft om ze te bereiken. 



De Simpang Kiri of Songravja wordt van zijnen oorsprong af gerekend, in de vol- 

 gende landschappen verdeeld : Passir Pelok, Toealang, Bv/manga, Longlib en Kotta Baroe. 



In de Simpang Kiri vallen de Batoe Batoe , die weder de Bologov opneemt, 

 behoorende tot de landschappen van dien naam , de Kombi en de Samerdoewa. 



