Hooggeleerde Van Kampen, zeer geachte Promotor, verplicht 

 voel ik mij jegens U voor de groote welwillendheid, waarmede 

 Gij deze functie op U hebt genomen op een tijdstip, dat het 

 onderzoek voor mijn proefschrift reeds vrijwel voltooid was. 

 Uwe critische opmerkingen bij het doorlezen dezer verhandeling 

 zijn door mij zeer gewaardeerd. 



Niet eindigen wil ik mijn proefschrift, mijn leerjaren wil ik 

 niet afsluiten, alvorens nog een woord te hebben gewijd aan de 

 nagedachtenis van mijn betreurden Leermeester en oorspronke- 

 lijker! Promotor, Professor Vosmabr. De groote, ik mag wel 

 zeggen de algeheele vrijheid in mijn Zoölogische studiën, mij van 

 den beginne af door hem veroorloofd, zal bij mij in dankbare 

 herinnering blijven voortleven, evenlang als mij zijn beeld voor 

 den geest zal blijven zweven als dat van den volhardenden 

 Werker, die zich niet door ziekten of pijn van zijn studiën wilde 

 laten scheiden tot het moes t. 



Het past mij een woord van dank uit te spreken aan de 

 Faculteit der Wis- en Natuurkunde voor hare toestemming dit 

 inijn proefschrift in een vreemde taal te laten verschijnen. De 

 groote bezwaren in deze bijzondere tijdsomstandigheden verbonden 

 aan het uitgeven eener verhandeling in het Hollandsch en in een 

 vreemde taal, beide, hebben mij — zij bet ook noode - doen 

 besluiten vergunning te vragen van de HoUandsche uitgave te 

 mogen afzien. 



Ten slotte wil ik niet nalaten U, Mejuffrouw Van Dobben, 

 mijn oprechte erkentelijkheid te betuigen voor Uwe zorgen aan 

 het Engelsch dezer studie besteed. 



