TI VOORBERIGT. 



wijze aan te duiden. Deze benaming der taal is 

 mitsdien allezins op derzelver aard toepasselijk, 

 en de Europeanen hebben daaraan ook gewoon- 

 lijk den naam van laag of gemeen Javaansch 

 gegeven; ofschoon men hieruit geenszins moet 

 afleiden, dat deze spreekwijze zich bij uitslui- 

 ting zoude bepalen tot de lagere klasse des volks." 



(c Het hooge en lage Javaansch zijn alzoo twee 

 onderscheidene spreekwijzen , welke gezamenlijk 

 eene en dezelfde taal uitmaken , en op zich zel- 

 ve niet kunnen bestaan ; want zoo de spreker 

 van hoogeren rang is dan de toegesprokene 

 persoon, bedient hij zich van het lage Javaansch 

 en wordt in de hooge taal aangesproken. Voor 

 alle standen is de kennis der beide spreekwijzen 

 derhalve onontbeerlijk , en deze kunnen alzoo 

 niet afgescheiden of op zich zelve geleerd of ge- 

 bezigd worden." 



cc Daar er vele betrekkingen in het maatschap- 

 pelijke leven zijn, welke vorderen, dat men ie- 

 mand eenige onderscheiding bewijze , zonder 

 denzelven evenwel de onderdanigheid verschul- 

 digd te zijn , welke in het hooge Javaansch ligt 

 opgesloten , zoo als , b. v. ten aanzien van eenen 

 ondergeschikten , die bejaarder is clan de spre- 

 ker, of door bloedverwantschap in een' hooge- 

 ren rang is geplaatst, bedienen de Javanen zich 

 in dit geval van eene derde spreekwijze, die ge- 

 woon- 



