(23) 



meestal zamengesteld uit twee woorden van twee 

 letters, en daaruit volgt, dat, naar de daaraan 

 eigene uitspraak, dezelve met den klank o moe- 

 ten worden uitgesproken. 



Behalve dezen veranderlijken aan de letter ver- 

 bondenen klank , heeft de Javaansche taal nog 



« 



vijf klinkers, welke door teekens, (MMfCKUIOX 



(JU dl 



Sandangngan , Meeding of toebehooren genaamd, 

 worden voorgesteld. Deze teekens hebben op 

 zich zelve geene kracht of beteekenis • doch bo- 

 ven, onder of bezijden eene letter geplaatst zijn- 

 de, benemen zij haar den klinker o of a , en 

 stellen daarvoor eenen anderen in de plaats. In 

 klank komen zij volmaakt overeen met de oj3 

 zich zelve staande klinkers, welke in de tafel 

 des Alphabets zijn aangetoond. 



De klankteekens hebben geene bepaalde volg- 

 orde en bekleeden bij de Javanen geene plaats 

 in het Alphabet , wordende daarbij nimmer op- 

 gesteld ; doch eenlijk als bijkomende schrijftee- 

 kens aangemerkt , even als de Arabieren de 

 hunne ook beschouwen , ofschoon zij daarmede 

 niet kunnen gelijk gesteld worden , als zijnde 

 in het Javaansch schrift geheel onmisbaar. 



De eerste op zich zelven staande klinker is de 

 a. (*) Dezelve komt alleen voor in Arabische 



é^ 



woor- 



(*) De schrijver stelt dezen klinker gelijk met den oor- 

 spronkelijken vokaalklank der Haksoros , doch daar dit nim- 

 mer 



