(35 ) 



schouwd; want er bestaat hoegenaaamd geen 

 teeken , hetwelk hunne lengte of kortheid be- 

 paalt, rigtende de toon val zich overigens ge- 

 heel naar den maatklank. De verkorting der 

 vokaalklanken is derhalve eigenlijk eene meer- 

 dere zachtheid der zelve in de uitspraak , en 

 Averkt eenlijk daarop , doch geenszins op den 

 maatklank der lettergrepen. 



De Javaansche taal heeft geene tweeklanken 

 en het letter stelsel laat ook niet toe , dezelve 

 uit te drukken , terwijl voorts de vereeniging 

 van twee of meer klankteekens bij denzelfden 

 medeklinker onbestaanbaar is. Om tweeklan- 

 ken , in vreemde woorden voorkomende , te 

 schrijven, splitst men dezelve, en voegt eene 

 der letters öflfl ho , O wo of IUU) jo daar- 

 tusschen, naar gelang van den overgang van het 

 eerste tot het laatste gedeelte van den tweeklank 



Het niet aanwezig zijn van twee- of drieklan- 

 ken draagt grooteliiks bij tot de eenvoudigheid en 

 duidelijkheid in de spelling en uitspraak. Omtrent 

 de kracht der klinkers kan geene onzekerheid 

 bestaan , vermits dezelve aan geen tweeledig ver- 

 stand onderhevig zijn , en altoos den juisten klank 

 aantoonen, dien men wil voorstellen. Indien deze 

 hoedanigheid geacht wordt een voornaam deel van 

 de volledigheid eens schrifts uit te maken, dan 

 kan het Javaansche letterstelsel onder diegene 



wor- 



