(44) 



eene Pasangngan aan liet einde van een woord 

 staande kan nimmer haren klinker verliezen , 

 omdat hierdoor twee stomme medeklinkers het 

 woord zouden doen eindigen, welke de Java- 

 nen niet kunnen uitspreken. q 



De overige vijf teekens , als : OflnfljlO\ Wig- 



Ö 

 njan, of M(If}mm\ Sagnjan , (K!ï^iim\ Tjetjak, 



/ O. 



9fUftJUl\ Lajar , WIO\ Tjohro , en 0(0 VUJp 



Pinghal " ? waarvan nog moet worden gehan- 

 deld , zouden in het Javaansch schrift zeer wel 

 kunnen ontbeerd worden; dezelve dienen eenlijk 

 tot bevordering van gemak en beknoptheid in 

 het schrijven en zijn eigenlijk de vervangers van 

 eenige letters, die bij de voorgaande letter ge- 

 plaatst zijnde, daarmede eene lettergreep uitmaken. 



P/miflGJX Wignjan, (*) eigenlijk (KftOTQgJX 



Sagnjan genaamd , is van deze gedaante 9 \ en 

 wordt als vervanger van de stomme h ach- 

 ter de lettergreep geplaatst, b. v. tfUlYI 9 \ Loer ah , 



hoofd, gebieder ; flMW) 2 SI 9 V kornak , huis ; (KJ1 9 (UUI \ 



H&- 



(*J De Wignjan geene eigene plaats in het Alphabet be- 

 kledende, -wordt met de Hoksoro öfül ho gelijk gesteld, 

 waarvan zij den consonant uitdrukt. G. 



