I *6 J) . 



Jcoe?nambang) drij verfde. Wanneer op dit tee- 

 ken m hetzelfde woord eene AH ngo voigt, kan 

 hetzelve, even als van de Wignjan is gezegd, 

 achterwege blijven (*) , en ofschoon ook ter ne- 

 dergesteid zijnde , als overtollig worden be- 

 schouwd , vermits deze dubbele ng niet zoo hard 

 wordt uitgesproken als de verdubbeling eigen- 

 lijk zoude medebrengen , doch blijft even zacht, 

 als of er slechts eene ngo geschreven ware; b. v. 



eog of am\ mangan, eten; UO£jj\ 

 of On O \ dangan , ledigheid. 



/ / 



HUI (UU \ Zo/ar,("j-)ook genaamd C/WVUWIU Hoe- 



loe-lajar, is een schuinsche streep ( / ),die onge- 

 bonden boven de letter wordt geschreven en ach- 



/ 

 ter deszelfs klinker (§) eene r voegt, als Ö<£V)\ 



warto, berigt, tijding; uSMWN toekar, veer, ten; 



e(Mi\ 



(*) De etymologie der woorden maakt de plaatsing der 

 Tfpt.jak dikwijls noodzakelijk , zijnde de daarop volgende 

 ({Tl ngo meestal uil dezelve ontstaan. G. 



(-J-) De Lajar en de volgende Tjokro sorteren in de Al- 

 phaLetische rangschikking onder de Hoksoro 1TI ro , wier 

 medeklinker zij uitdrukken. G, 



(§3 Slaat de Lajar boven eene Haksoro , die haren oor- 

 spronkelijken zelfklinker blijft behouden, dan verandert dit 

 teeken denzelyen altoos in eene zuivere a, G» 



