! g3 } 



onderscheid , bij dien regel aangewezen, niet 

 merkbaar is , en aangaande welke ook reeds de 

 noodige uitlegging is gegeven. 



In de beteekenis maakt het ook eenig verschil, 

 of het voorzetsel O pa al dan niet met (Ulfiirülj 



han is zamengevoegd ; daarvan verzeld gaande 

 duidt de beteekenis des woords een onderwerp, 

 gebruik of einde aan, terwijl in het tegenover- 

 gestelde geval hetzelve eene uitwerking, ook de 

 wijze hoedanig iets geschiedt, te kennen geeft. 

 Als eene onregelmatigheid wordt hier voorts 

 aangeteekend , dat in de woorden öfflff01O9\ 



C? 



pakewoeh, Ng. en öflBflCDlOMX pakewedh y Kr. 



moeijelijkheid, zwarigheid , afgeleid van Mnno.9 \ 



e 



hewoeh en ffl7(im)ö(lCl[)\ hewedh, raoeijelijk, be- 

 zwaarlijk , eene flOjl k tusschen het voorzetsel 

 flJI pa en het grondwoord wordt gevoegd, waar- 

 van zich geen ander voorbeeld dan dit opdoet. 

 Zoo wel in schrift als uitspraak en voorna-» 



Hv^Üik in bet ges]3rek , worden de voorzetsels 

 (O ka en (UI pa , benevens de afleidingen van hek 



C? C? 



laatste dikwijls veranderd in KW ke, (UI pe, 



