( "6) 



O Q 



<LflMM\ dhiko of eigenlijk OT(JCïM\ handhiho, 



er 



gij , hetwelk gebruikelijk is wanneer men een' 

 gelijken van rang in een' zeer gemeenzaraen stijl 

 toespreekt , of een' minderen , dien , uit aan- 

 merking van bejaardheid of andere hoedanig- 

 heden , achting wordt toegedragen , wordende 

 alsdan de wijze van spreken <EÜ(UJJ]\ madhjo > 

 middentaai genoemd. 



De vergelijking der woorden anBfl^flnKIKHIY 



' ■ o • :;* 



hidjenqngandhiko en (K1K1II\ dhiko , zoo ten aan- 

 zien hunner gedaante als van het gebruik, dat 

 van dezelve wordt gemaakt, geeft in den geest 



O 

 der taal alle aanleiding om te stellen , dat KI HOI V 



dhiko niets anders is dan eene verkorting van 



Q G? Q 



0m)ll^(nfftIffCV!\ hidjengngandhiko. Doch het aan- 



cr 



wezen van hetzelfde woord in het Maleisen, 

 Jót> dlkau, zoude aan den anderen kant eene 

 betrekking tusschen dezelve kunnen doen gis- 

 sen, te meer daar men het Javaansche voor- 

 naamwoord ftni)Ml\ hakoe, ook in het Maleisch 



aantreft. Indien echter de hierboven gegevene 



Q 

 afleiding' van het woord (Ulttöl\ dhiko, juist 



is, vindt men daarin (vermits (iniKl^flTlffCKOX 



* ' er 



hi- 



