( »B ) 



van een' meerderen wordt gesproken, en be- 

 dienen zich zelden van die uitdrukking, anders 

 dan in den volstrekt bepaalden zin, gevende 

 liever den derden persoon uit de zamenstelling 

 te kennen of zij verkiezen het naamwoord te 

 herhalen. 



Gelijk in vele andere talen is het om de 

 welvoegelijkheid ook 'm dezen gebruikelijk , som- 

 tijds den naam, den titel of eenige andere aan- 

 duiding eens aanzienlijken persoons, waarvan men 



Spreekt, in den loop der rede te herhalen; b. v. 

 O. Q O 



G? • u 



611 flflfj \ koelo hinggih dereh poennopo saparen- 



tahhipoen mas toemenggoeng , ik zal mas Toe-> 



menggoeng's (of uwe) bevelen nakomen, 



In de gemeenzame spreekwijze duidt men den 



derden persoon , wanneer die eene handeling of 



werking ondergaat , almede aan door bij het 



werkwoord, dat het voornaamwoord beheerscht, 



Q 

 het aanhechtsel OimiUMN nipoen, Kr. of flyflfll) hé } 



Ng. te voegen , zijnde dit echter in schrift niet 



O Q 

 gebruikelijk; b. v. nSmiOdMMW Y tak gitikkè , 



ik zal (hem) slaan. m ^ 



De persoonlijke voornaamwoorden ondergaan 

 even als de andere rededeeien, geene verande- 

 ring 



