( ïstS ) 



afscheidbare aanhechtsels , die op zich zelve niets 



beduiden, doch bij een woord geplaatst zijnde, 



daarvan de bezitting te kennen geven. Deze zijn: 



Voor den eersten persoon , WSIfl \ koe , als : 



c? 



ÖJTJI(HM\I1\ annakkoe, mijn kind; (LTOIKKWI \ hen- 



dm uüra 



daskoe , mijn hoofd. 



Voor den tweeden persoon <EJ),\ moe, als: 



Mni)2£i]9/EJ]\ homahmoe, uw huis ; öfflMi£J]\ 



gawémoe, uw werk $ enz. 



Voor den derden persoon het aanhechtsel 

 ffljinn ^? hetwelk naar de gewone regels van 



verbinding aan het woord wordt gehecht \ name- 

 lijk als hetzelve op eene stomme letter uitgaat, 

 wordt deze verdubbeld en met weglating der 

 Hnil\ h, van het vokaalteeken (KI é voorzien, als: 



aSülflnflnKTs tangngannéy zijne hand, van aEVKHOIX 



e. 



tangngan, hand, ÖOMTIX pedangngé , zijne sa- 



£e/, vanöOX pedang , sa&?/. De sluitletter des 



woords een klinker zijnde plaatst men achter 

 denzelven eene dubbele n , voorzien van de 

 07 (taling), als: flTMOMX gawênnê , £?//* 



