( i3i )- 



grooten. Vooral is deze uitdrukking gebruike- 

 lijk, wanneer het bezetene voorwerp niet ge- 

 noemd wordt; b. v. (10070 (O \ dhoewekmoe , het 



uwe; füTïflJl 9 (tHD &09QJ1 ^ gadahhan Jcoelo , het 



• - 

 mijne; (OlH]r)l^(nOj]\ kagoengngan dhalem , 



fo* w#><? (tot een' Vorst sprekende). 



Van de wederkeerende voornaamwoorden. 



Voor de wederkeerende voornaamwoorden be- 

 staan in het Javaansch geene bijzondere uit- 

 drukkingen. De zin van dezelve ligt in de 

 zamenstelling en onderlinge betrekking der woor- 

 den opgesloten, of blijkt uit de beteekenis 

 van het werkwoord, dat de handeling aantoont. 

 Somtijds bezigt men ook , om de wederkeerende 

 werking aan te toonerr, de woorden flnOöJOX 



dêwé , ffl70 O (0| \ déwék , fflO 07Ö ffl (O \ déwékké, 



(Ng. ) , O (UU] e O!) \ pijambak en fiJKUlilO (O 

 CO dl GDGÜ/ 



(U]0\ pzfambakkipoen , (Kr.) zelf , zich zelf , of 



van: flTUl0ffl7{Ofl]0iZl]0\ hawdklê déu>é> (Ng.) , 



ftfffl 



