( »3g ) 



hetwelk als eigenlijk kenteeken van het werk- 

 woord mag worden aangemerkt. Het oorspron- 

 kelijke werkwoord aan deze bijvoeging ook 

 onderworpen zijnde, wordt daardoor dikwijls 

 van een zelfstandig naamwoord onderscheiden; 

 doch moet uit dien hoofde niet worden verward 

 met de afgeleide werkwoorden, waardoor alleen 

 zoodanige worden verstaan, die van aanhecht^ 

 sels voorzien zijn, of bijzondere vormen hebben 

 aangenomen , waardoor de heteekenis des woords 

 wordt veranderd of gewijzigd. 



Het voorzetsel , dat het eigenlijk kenteeken 

 van het werkwoord is, heeft deze drie" vormen , 

 <Ull)(pi\ han, flflJOftX ham en (LTÜlN hang, welke 



alleen in den uitgang verschillen en hetzelfde 

 voorhechtsel zijn, doch ter bevordering der 

 welluidendheid tegen elkander worden verwisseld 

 naar gelang van den klank der letter, waarme- 

 de het grondwoord begint. 



Men kan aan deze voorzetsels geene bepaalde 

 kracht toeschrijven, kunnende dezelve bij meest 

 alle werkwoorden geplaatst en ook weggelaten 

 worden, zonder dat in beide gevallen de hetee- 

 kenis van het woord eenigermate veranderd of 



bevorderd wordt; b. v. lUMnüllPTjlX hangnga- 

 dheg en (U1(lTlmj\ ngadheg , staan; OTfl£](mj]\ 



kan- 



