( 146 ) 



O do en flf^ djo spreekt men alzoo uit als of 

 eene n voor dezelve stond 5 de O bo met een e 

 7n en de (IflTI go met ??£•/ b. v. het woord (ITW 



Q 



&09nJI9\. handhaühy verde7ike7i P wordt Lij weg- 



u Q 



lating van liet voorzetsel geschreven (L(19njl9\ 



dhalih , doch uitgesproken ndhalïli ; en in zei- 

 vervoege voor (inn(tf](in\ handangnir , omspitten, 



.o/ w 



dJKBIV ndangngir; voor /ITtOfftf 901(01] \ handjaloek , 



verzoeken , (l^qniOjV ndjaloek ; voor OT(ZTMU\ 



hang gade $ in pand hebben^ (IflTl^ON nggadéj voor 



(ITUllEJl'HJlV hambalang, werpen , flTUSflllN mbalang. 



Plet spreekt van zelve, dat dit geen plaats 

 kan hebben met de voorletters fftl /zo , OJI zz/o , 

 £J1 //zo en CT1 ngo , dewijl daardoor eene verdubbe- 

 ling van den zelfden medeklinker in het begin van 

 een woord zoude ontstaan , welke niet kan worden 

 voortgebragt } weshalve men alsdan het voorzet- 

 sel eenvoudig weglaat, zonder dat hetzelve in 

 de uitspraak in het minste gehoord wordt, als: 



/ / 



KltfUIX nalar , voor iim)2ü tflll \ hannalar , eene 



zaak 



