( 180 ) 



en ten einde hen , die aan de vervoegingen van 

 werkwoorden in Europesche talen gewoon zijn, 

 te gemoet te komen , die gronden op bet Ja- 

 vaansche werkwoord, zoo veel zulks kan ge- 

 schieden , toe te passen. 

 Over de Wij ze der Wrkk woorden. 

 Men onderscheidt gewoonlijk vier wijzen, 

 waarop een werkwoord of de door hetzelve uit- 

 gedrukte handeling , kan worden voorgesteld , 

 als : de onbepaalde , de aantoonende , de gebie- 

 detdd en de aanvoegende wifs. 



1, De onbepaalde -wijs is de eenvoudige be- 

 naming van het werkwoord , zoo als het hij de 

 aanwijzing van deszelfs verschillende vormen , 

 is voorgesteld j b. v. nQJ] 110)1 \ toekoe, koopen; 

 Wlï]9\ loenggoeh, zitten-, (£\J\T\\ toeroe slapen*, 



(inf)ff£l([n\ handheleng, zien-, (LfK)(innO\ hanggo- 



V è Q 



wo , brengen ; (LAfl ötlGOI) ÖO N handhoekanni, beknor- 



ren-, OTqe Jl.lfUl fl](0\ hangngoempoellaké , ver- 



. Q QQ QQ ' 

 zamelen-^ (lfinsn(Kllöq(MI{iq\ hangngisinnisinni , be- 

 schaamd maken. 



Hoewel de voorzetsels flAflOlX han , flQJ|£Jl|]\ 



> 

 ham en OT hang, ook bij andere wijzen en 



tij- 



