( ** ) 



meen van een werkwoord afgeleid door eene ver- 

 andering in de spelling, en wijkt in vele opzigten 

 af van de eigenschappen , welke een deelwoord uit- 

 maken, wordende ook van zelfstandige ofbijvoe- 

 gelijke naamwoorden of andere grondwoorden 

 afgeleid en in eenen anderen zin dan dien van een 

 deelwoord gebezigd, komende somtijds als zelf- 

 standig naamwoord, bijwoord, doch het meest als 

 bijvoegelijk naamwoord voor. De regte beteekenis 

 van een woord in den vorm van het deelwoord 

 geeit te kennen , dat een voorwerp voorzien of 

 begaafd is met de hoedanigheid, welke door het 

 grondwoord (hetzij zulks een werkwoord of ander 

 rededeel ) wordt aangeduid , of zich in den 

 daardoor voorgestelden staat bevindt. 



De regelmatige afleiding van zoodanig deel- 

 woord , hetwelk alle aanheehtsels , die een werk- 

 woord anders vergezellen, doet wegvallen, 

 bestaat in de afscheiding der eerste letter 

 des woords van deszelfs vokaalklank, en aan 

 dezelve den klinker Soehoe (oe) te voegen , 

 terwijl de oorspronkelijke vokaal der eerste 

 letter eene £fl mo voor zich ontvangt en daar- 

 mede de tweede lettergreep van het woord uit- 

 maakt , bij welke tevens alle overige schrijftee- 

 kens, die in het grondwoord bij de eerste letter 

 geplaatst waren overgebragt worden, als: van 



li(B\ kambang, drijven, (KM lEJl 01 \ koe/nam-* 

 00 É «I bang 





