( 193 ) 



in deze betrekking een bevel worden gegeven , 

 hetgeen in het hooge Javaausch (Kromo ) , de taal 

 die men jegens een' meerderen in rang of jaren 

 spreekt, geen plaats kan hebben. Wanneer in 

 deze laatste spreekwijze een verzoek of verlan- 

 gen wordt voorgedragen, bedient men zich van 

 de aan voegen de of wenschende wijs , dan wel 

 van een hulpwoord, dat den wensch uitdrukt. 



In het gedicht of andere geschriften, waarin 

 hoog Javaansche woorden voorkomen, welke om 

 de welluidendheid , dichtmaat als anderzints wor- 

 den gebezigd, zonder juist een onderscheid in 

 den stand der personen daar te stellen , maakt 

 men ook wel van de gebiedende wijs gebruik ; 

 dan dit is op het dagelijksch gesprek niet van 

 toepassing. 



De gebiedende wijs van liet grondwoord af- 

 geleid wordende, vervallen de daarmede ver- 

 bondene voorzetsels , waardoor de eerste letter 

 des woords hare oorspronkelijke gedaante weder 

 aanneemt, terwijl het bevel door bijzondere aan- 

 hechtsels , aan deze wijze eigen , wordt aange- 

 toond, rigtende deze zich naar de aanhechtsels 

 van het werkwoord, welke deszelfs beteekenis 

 bepalen of wijzigen. Het is geenszins noodza- 

 kelijk daarbij den persoon uit te drukken 3 doch 

 wanneer zulks tot meerderen nadruk geschiedt , 

 wordt dezelve voor het werkwoord geplaatst. 



N in 



