( 198 ) 



De nadruk der gebiedende wijs wordt ver- 

 sterkt door bijvoeging van het onscheidbare en 

 op zich zelven niets beteekenende aanhechtsel 

 <£W to , waarvan de Javanen zich op dezelfde 

 wijze bedienen, als in het Nederduitsch het 

 woordje toch ; b. v. <EilYMQ\ moroto^ hom toch ; 



. Q 



flEDHCTaQH\ tangngito , sta toch op-, QlflTlKlN 



mangnganto , eet toch. 



Om eene ontkenning of liever eenen last in 

 den verbiedenden zin uittedrukken , wordt van de 

 aanhechtsels , welke de gebiedende wijs aandui- 

 den, in het geheel geen gebruik gemaakt, be- 

 dienende men zich alsdan alleen van een hulp- 

 woord, dat het verbod of de ontkenning aan- 

 toont, en het werkwoord voorgaat; b. v. (KJIO 

 J]Kldjv(37ö\ sampoen soep e , vergeet het niet ; 



Q 

 OTtt^oSMHlJniüTBUiEW hodjoto ngoendhang hadi- 



^ GQ 



moe, roep uwen broeder niet ; (ülKl^ödflY ho- 



djo wedhi , wees niet bevreesd. 



4. De aanvoegende wijs heeft met die der 

 gebiedende veel overeenkomst en bestaat in het 

 plaatsen van de aanhechtsels OT ho , tpltfl hono 



C? 



en HTU)(K]\ henno achter het woord , zijnde aan 



dezelfde wijzigingen en regelen onderworpen en 



kan 



