( '99 ) 



kan om die reden dikwijls met dezelve verwis- 

 seld of daarmede verward worden. In de za- 

 menstelling wordt deze wijs dikwijls opgehel- 



C? Q e 



derd door de woorden (EJlffOOA mennawi , 01 



ÖCIOX mennowo) (Klj O fl?(Ul 2 M \ soepadhos, O 



e 



O (UU) \ soepojo , Süm M \ jen , (KJ1 BQ fl^O \ *?#- 



Q 

 nadjan, (KJ1 ffJTUJ (LH O \ sahoepami , enz. welke 



voor dezelve worden geplaatst, als: (KJ[öfflW12 (KU 



Q ' ' «1 



ÏUmnniKIl tfUICT<p\ soepadhos hoelo hangsallo ba- 



VT e q c? 



tóz, qpcZa^ z£ voordeel behale ; e ÖD O (Ó 9flJI (KJ1 (ITIH (KI \ 



mennawi koelo sagedhdho, indien ik in staat ware. 



Over de T ij den der We rk woorden. 



De tijden worden in het Javaansche werkwoord 

 niet door eene verbuiging of eenen veranderden 

 uitgang des woords gevormd , maar , wanneer 

 de zin bedrijvend is, in den vorm der onbe- 

 paalde wijs geschreven , met bijvoeging van 

 hulpwoorden, welke den voorleden' en toeko- 

 menden van den tegen woordigen tijd onderschei- 

 den. Alleen valt hierbij ten aanzien van den 

 vorm des woords aan te merken , dat de werk- 



woor- 



