( i5 ) 



branden, om welke reden men verpligt is, de 

 Loven beschrevene loodregte openingen te maken, 

 welke meest twee vademen in den omtrek heb- 

 ben , en siakuhas of kasemawase , dat is luchtiei- 

 ders, genoemd worden. 



De afleiding van het water uit de mijnen blijft 

 ook hier, zoo als overal , het zwaarste werk, het- 

 welk onophoudelijk dag en nacht eene menigte 

 van menschen vordert, en voornamelijk als een 

 dwangarbeid verrigt wordt. De inrigtingen hier- 

 toe zijn zeer eenvoudig ; het water wordt name- 

 lijk door pompen, welke omtrent twee vademen 

 lang zijn, en van bamboes of hout gemaakt wor- 

 den, uit den eenen kleinen waterbak tot den 

 anderen opgetrokken ; en daar het uitbrengen 

 van hetzelve op den gewonen groevengang (foder- 

 of fahrschacht) veel te moeijelijk , ja zelfs on- 

 mogelijk zoude zijn , zoo wordt het door middel 

 van de gemelde pompen, wier getal soms meer 

 bedraagt dan 100, afgeleid naar eene afgelegene 

 plaats van den herg , iets dieper liggende dan de 

 mijn, waar een groote waterbak door kunst is 

 aangelegd, en van waar het vervolgens met 

 nieuwe moeite naar de oppervlakte van den berg 

 wordt afgeleid. Om zulk eenen grooten waterbak 

 voor eene aanzienlijke mijn te verkrijgen , wordt 

 er een arbeid van twintig tot dertig jaren vereischt, 

 omdat er maar één of twee menschen te gelijk 

 aan het kanaal tot leiding van het water kunnen 



wcr- 



