( 93 ) 



van den Placeus Philippensis en bestaan uit dorre 

 grashalmen, welke Jos in eikanderen zijn ge- 

 vlochten en hebben eenen bollen vorm van 3j" 

 tot 4" centimeters middellijn , met eenen vrijen 

 omtrent 1' centimeter wijden ingang aan den kant 

 zonder de minste kokerachtige verlenging. 



Gewoonlijk staan zij in het riet of ook wei 

 tusschen afgestorven rijshout en niet zelden in 

 moerassen naauwelijks eenige voeten boven het 

 water. 



In geen dezer nesten vonden wij immer meer 

 dan twee, 8j'" millimeter lange en 6'" millimeters 

 breede eijeren , welke op eenen groenachtigen grij- 

 zen grond met vele grijsachtig bruine puntjes en 

 stipjes bedekt waren, die aan het onderste ge- 

 deelte van het ei het digst vereenigd zijn. 



Beide soorten van wever-vogelen komen zoo- 

 wel in de hoog gelegene streken van Java , als 

 in de lage moerassige landen niet verre van het 

 zeestrand voor. In de laatste oorden zijn zij 

 echter bijzonder menigvuldig en trekken zij bui- 

 ten den broeitijd in groote zwermen over de rijst 

 velden rond. Zij voeden zich hoofdzakelijk met 

 half rijpe rijst en slechts bij gebrek aan dezel- 

 ve zoeken zij graszaden. Hun gezang bestaat 

 alleen in een fijn gekweel en is naauwelijks hoor- 

 baar. 



De Sundanezen kennen hen onder den naam 

 van Manoek Manjar, eene benaming } onder welke 



Dr. 



