(ii5) 



welke zij thans hunne leden inwreven en op 

 welk onsmakelijk geregt onze lastige gasten min- 

 der gesteld schenen te zijn. Verder op verdwe- 

 nen zij echter tot ons groot genoegen bijna ge- 

 heel en al. 



Wij doorwaadden vervolgens eenige beekjes, 

 welke alle Zuidoost van ons , zich in den Tjie* 

 wiedè stortten en kwamen daarna aan een klein 

 open plaatsje , hetwelk met hoog geboomte was 

 omgeven. Hier stonden nog eenige bladerhuttjes , 

 welke door den Heer korthals en de zijnen, niet 

 lang geleden , op eenen togt naar den krater wa- 

 ren bewoond geworden. Bij dezelven rustten 

 wij een weinig uit en vermaakten ons met het 

 treffende gezang der Brachypteryx montana , 

 welke vogel met vol regt den naam van Indische 

 nachtegaal verdient. 



De krater was, volgens zeggen van onzen 

 gids , nog óp eenen grooten afstand van ons ver- 

 wijderd en het pad derwaarts werd veel steiler 

 en moeijelijker dan dat , hetwelk wij tot hiertoe 

 begaan hadden. Wij zaten nog een weinig en 

 stapten of liever klauterden toen weder met fris- 

 schen moed het bosch in. 



De wïtstatnmige Rasamala's en andere hoo- 

 rnen begonnen in aantal en grootte aftenemen en 

 met laurieren , Schimcfs en kastanjes aftewisselen , 

 in wier kruinen de fraaije roode Muscicapa mi~ 

 niata bij kleine troepjes rond vladderden. 



Een 



