(ii6) 



Eene steile vallei , de Tjiebodas genaamd , too- 

 gen wij aan den Noordwestkant langs en hoorden 

 ver in de diepte hare. rivier stroomen. Een, wei- 

 nig hooger bereikten wij het terras, hetwelk van 

 Tjiewiedé gezien wordt. De grond was aldaar 

 zeer modderig en over denzel ven liepen vele spo- 

 ren van den rhinoeeros en van het wilde rund, 

 Bantiejigy Bos Sylhetanus temm. cuv. Een 

 dezer paden voerde ons door een klein diep met 

 hoomvaren begroeid dal naar het steile bergjuk, 

 Passier Tandjdkan Pandjang , hetwelk zich Zui- 

 delijk opslingerde. 



De natte bodem , welke minder steenachtig 

 was, als de voet van den berg, lag hier en daar 

 met omgeval-lene en omgewaaide boomstammen 

 bedekt, welke het klimmen zeer verzwaarden. 

 Het geboomte werd allengs lager en de gekromde 

 stammen waren meer. en meer met mos be- 

 groeid. Koude, vochtige wolken, welke van 

 den bergtop nederzakten deden zich koud en guur 

 gevoelen. , 



In deze baiire en als het ware noordsche streken 

 zagen wij tot onze groote verwondering nog eenige 

 patrijzen Perdrix Javanica en eene troep gekuifde 

 meerkatten , Semnopithecus mitratus temm, cuv> 

 in het kreupelachtig geboomte heen en weder 

 springen. Het laatste. begon zich nu eindelijk te 

 verdunnen en te openen en wij kwamen tegen 

 10 ure des morgens, op den berg Patoeha zel- 



ven 



