(12,) 



westen van het meer gelegen en, even als hier 

 en daar de oever, met zeer kleine schelpachtig 

 .korreltjes van zwavel dun overdekt. 



Van het door den Hoogleraar Reinwardt ver- 

 melde eilandje , hetwelk geheel uit zwavel be- 

 stond, was thans niets meer te zien. 



De oever of de tusschenruimte van het meer 

 tot aan den voet van den wand heeft eene onge- 

 lijke breedte van i° tot 5° meters. Deze is met 

 gruis , puimsteen en vulkanische asch bedekt. 

 Aan den voet van den steilen muur liggen groote 

 afgevallene rotsblokken en hier en daar op het 

 overige gedeelte van den oever uitgebrande en 

 uit de diepte opgeworpene steenklompen. 



De Zuidoostkant van den berg is mede met 

 zulke gebrande stukken steen bedekt en men 

 kan dus hier uit onderstellen , dat er eene zware 

 ; uitbarsting van den krater naar deze zijde heeft 

 plaats gehad. Deze onderstelling wordt nog waar- 

 schijnlijker door de gedaante van den krater 

 zelven , als zijnde deze aan de Zuidoostzijde laag 

 en uit opeengeworpene steenen zamengesteld : 

 aan den Noordwestkant daarentegen zeer hoog 

 en uit geregeld op een gestapelde zuilen van 

 het grondgesteente van den berg gevormd. 



Thans ligt de krater stil en rustig en men 

 ontdekt in denzelven bijna geene werking meer 

 van het onderaardsche vuur, hetwelk eenmaal 

 zoo heviglijk deszelfs binnenste doorwoelde, 

 - ' H Het 



