( 128 ) 



gende land. Wij volgden derzelver linker oever , 

 werden over de hier in dezelve vallende Tjie- 

 saiikoei gezet en trokken door het kleine dorp 

 Tjiebadak naar eene drassige vlakte , Tjoepoe ge- 

 naamd, opwelke de overblijfselen gelegen waren. 



Dezelve was met gras en eene soort van 

 Curcuma begroeid , ten Zuiden door eene oude 

 bedding en ten Oosten , Noorden en Westen door 

 eene groote bogt der Tjïetaroem omgeven. 



Op het midden derzelve stonden eenige oude 

 voorwerpen op den grond , onder een klein bijna 

 bladerloos doornboompje. 



Het waren vier verschillende stukken : een 

 stier en eene koe , beide liggende • een teerling en 

 een pedestal, op welken nog een los steenen voet- 

 stuk gelegen was. 



De stier door de inboorlingen Sapie, rund, ge- 

 noemd , en aan welken de kop afgeslagen is , 

 heeft gelijk de Indische op de schoft eenen bult 

 en ligt op een laag vierkant voetstuk. Van den 

 nek tot den staart is hij 70" Nederlandsche dui- 

 men lang en, de bult en het voetstuk mede ge* 

 rekend, 5o" Nederlandsche duimen hoog. 



Ook de koe is zonder kop en wordt door 

 de bewoners hier oneigenlijk Assoe , hond , ge- 

 heten. Deze is met het lage voetstuk , op het- 

 welk zij ligt , mede 33" duimen hoog en even 

 zoo lang als de stier. 



Naar de maat en den stand te oordeelen , schij- 



en 



