(i4o) 



zaakt om ook onze handen te hulp te nemen, 

 Wij moesten ons langs verscheidene rotsen laten 

 afglijden en herijkten eerst na vele moeite, den 

 diep liggenden hodem. Dezelve was overal met 

 puin overdekt, en hier en daar lagen grootere 

 gedeeltelijk uitgebrande en verkalkte steen- 

 klompen verstrooid. Den kokenden poel hadden 

 wij nog eenige honderd passen ten Zuidoosten 

 van ons. Hij bruiste geweldig! Onze geleids- 

 man bragt ons voorts langs eenige kloven en over 

 eene flaauwe helling Westwaarts aan ; en na om- 

 trent een kwartier uurs in deze rigting geklom- 

 men te zijn, hadden wij den tusschen muur, wel- 

 ke deze twee kraters van elkander scheidt, be- 

 stegen, en wij zagen in den Kawa Opas neer. 



Ook hier was het gezigt vreemd en verrassend 

 echter veel vriendelijker dan in de groote een- 

 toonige holte die wij pas doorwandeld hadden. 

 Er heerschte hier meer verscheidenheid, en de 

 geheele natuur had een rustiger en bedaarder 

 voorkomen. De krater was kleiner en vormde 

 eene ovale kom, in welker midden een aller- 

 schoonst helder blaauwachtig groen meertje ge- 

 legen was. . De steile wanden, die de kom om- 

 gaven, waren reeds grootendeels weder met een 

 groen tapijt overtrokken , en alle elementen 

 schenen zich hier tot eene vreedzame hereeniging 

 te naderen. In gedachten verloren over deze 

 merkwaardige natuur tafereelen, waren wij in 



der- 



