( >48 ) 



Het aantreffen van den togt valk ( JFuca pere* 

 grinus linn:) in deze hooge region, heeft ons 

 Lij zonder verrast, dewijl zich deze vogel ook in 

 Europa , meestendeels m oude burgen en ruinen 

 ophoudt. Wij hebben hier twee paartjes van den- 

 zelven waargenomen, die in den steilen berg- 

 wand schenen te huisvesten. Hun doordringend 

 geschreeuw: djioekh! djioekh! weergalmde dage- 

 lijks in, deze wijde holen , en pijlsnel door- 

 sneden zij somtijds, de rook- en nevelwolken, 

 welke de kruin des bergs meestal omhullen. 



Onze oude inlandsche geleiders, hechtten aan 

 deze moedige en vlugge krater bewoners, eene 

 geheimzinnige beteekenis: zij waren er zeker van 

 overtuigd , dat deze vogels aan de geesten der vuur- 

 haarden, en namelijk aan den grootenen mach- 

 tigen geest Pangeran Sanga Beradja behoor- 

 den. Zij achtten het derhalven van hunnen pligt 

 ons daarvan wel bij tijds te verwittigen, en 

 ernstig te vermanen, om toch vooral niet naar 

 deze vogels te schieten: want, voegden zij er 

 apodiktisch bij, wij zouden dezelve *toch niet 

 kunnen treffen en ons misschien zelve maar onge- 

 lukkig maken. Tot groot genoegen en gerust- 

 stelling dezer oude bijgelovige zielen, deelden 

 wij eindelijk schijnbaar, met vol vertrouwen, 

 in hunne meening, en lieten de gewaande gees- 

 tenvogels, die zij met eenen fabelachtigen naam 

 Ekekpandan noemden, verder ongemoeid. 



Den 



