1 19] 



van tijd tot tijd door den wind zijdwaarts ge- 

 dreven, dan kan men nu en dan gedeeltelijk op 

 den grond nederzien. Deze is door eene uit 

 steenblokken zamengestelde verhooging van 

 Oost naar West in twee kolken afgescheiden , in 

 elk van welke, en in de Noordelijke weder aan 

 twee hoofdplaatsen, gedeeltelijk tusschen steen* 

 blokken, gedeeltelijk aan plaatsen met eene ligt- 

 bruine slijk opgevuld, uit verscheidene ope- 

 ningen van ten hoogste een voet middellijn, de 

 witte dampen met een sissend gedruisch uitvaren. 

 De grond van den krater is overal met zuivere 

 glinsterende zwavel bezet, die , aan den rand der 

 voorgenoemde openingen in eenen half gesmol- 

 ten staat verblijvende, met eene heerlijke oranje- 

 kleur prijkt. Ook de wanden worden door ligt 

 aangevlogen zwavel geel gekleurd. 



Zoo verre ik in den kolk beneden konde ko- 

 men , nam ik hoegenaamd geene efflorescenties 

 van andere delfstoffen waar, gelijk er doorgaans 

 in werkzame kraters aangetroffen worden. Het 

 is dus deze krater geheel in den staat van eene 

 Solfatara overgegaan, en de Gedé hoort in die 

 klasse van vuurbergen , wier uitbarstingen door 

 lange tusschcntijden van rust vervangen wor- 

 den.^) 



(*) Deheer Poulett Serope (considerations on rolcanos 

 eet. London 1825). deelt de vuurbergen af in 1) vol- 

 canos of permament eruption ( b. v. Stromboli ;) 2) of 

 moderate activity ( Vesunius , Etna , Goenoeng Goentoer, 



