( 122 ) 



nu een hoen los, naderde inmiddels den boom, 

 besmeerde deszelfs stam met olie , die zij bij zich 

 droeg, trok vervolgens hare kris en begon op 

 inlandsche wijze te dansen, zettende, onder on- 

 ophoudelijk zingen en het geraas der muzijk, 

 de kris op hare borst, als wilde zij zich door- 

 steken; ten laatste geraakte een man, met eene 

 piek gewapend, doch overigens door niets uit- 

 stekends van de andere deelhebbende onderschei- 

 den, mede aan het dansen; en hiermede nam de 

 plegtigheid aan den boom, na ruim een half uur 

 geduurd te hebben, een einde, en trok de op- 

 togt, met achterlating van al de medegebragte 

 en bij den boom uitgestalde eetwaren , weder 

 statig en langzaam naar den waterkant en het 

 boord der Soppé's , welke men , om plaats te 

 winnen, twee aan twee met elkander verbonden 

 had , en begaf zich naar het boord der praauwen 

 terug, alwaar de plegtigheid een begin had ge- 

 nomen. De praauw, waarin zich het zieke 

 kind bevond , bereikt hebbende , vertoefde de op- 

 togt korten tijd aldaar, roeide vervolgens tot op 

 eenigen afstand , onder aanhoudend geraas, gedans 

 en muzijk weder van boord en ten laatste nogmaals 

 naar hetzelve terugkeerende , werd er driemaal 

 om de praauw heen geroeid, terwijl er tevens 

 driemaal van de Soppé's en de praauw geschoten 

 werd, en daarmede liep de plegtigheid af. De- 

 zelve had de navolgende beduidenis: 



Het 



